GRONINGEN - Op een twijfelachtige zomeravond stroomt Groningen vol met liefhebbers van de folkband Bon Iver. Voorman Justin Vernon lijkt zich thuis te voelen in het hoge noorden van Nederland.

De avond ervoor jammen de mannen er namelijk lustig op los in jazzcafé De Spieghel. Nu staan de mannen op een minifestivalterrein aan de rand van de stad, in een heuse festivaltent omringd door kraampjes met pannenkoeken en bier.

Bezoekers was van tevoren een idyllisch beeld geschetst van een optreden aan het strand van de Kardingeplas.

Dat strand blijkt een reepje zand te zijn bij het water, maar ondanks de uitblijvende romantiek is er wel aan alles gedacht en bezoekers kunnen zich even op een Gronings Lowlands wanen. Strand of niet, met Bon Iver heeft de organisatie van Vera en de Oosterpoort wel een topact naar Groningen gehaald.

Diens debuutalbum is een succes, maar de bekendheid van de band stijgt pas echt na een samenwerking met rapper en producer Kanye West. Hij is groot fan van de band en gebruikt delen van de EP Blood Bank uit 2009 op zijn laatste album. Ook het grote publiek is dan toe aan Bon Iver.

Dierenkliniek

Met het laatste gelijknamige album Bon Iver (opgenomen in een omgebouwde dierenkliniek) breekt de band pas echt door en ontvangt het enkele Grammy's en nominaties. Vernon sloot zich in 2007 voor het debuutalbum For Emma, Forever Ago drie maanden op in zijn vaders hut in de noordelijke Amerikaanse staat Wisconsin.

In de tent begint de band onder groot gejuich aan het eerste nummer Perth omringd door een ensemble van blazers, strijkers en percussionisten. Het volle bombastische geluid dat op het tweede album de nieuwe muzikale weg van de band laat horen wordt live absoluut geëvenaard.

Intrigerend

De mannen onder leiding van Vernon nemen het publiek vanaf het eerste nummer mee op reis door het laatste album afgewisseld door rustigere nummers van het debuut, gesterkt met een intrigerende visuele presentatie. Op hangende strengen stof wordt met een beamer per nummer sfeervolle beelden en kleuren geprojecteerd die het optreden een extra dimensie geven.

Vernon weet een goede dynamiek aan te brengen in het concert. Door soms gas terug te nemen en zichzelf alleen op de gitaar te begeleiden weet hij een aantal momenten van rust te brengen in het soms muzikale en visuele geweld dat bijvoorbeeld bij einde van Creature Fear op het publiek afkomt.

Kwakkelt

Toch zakt rond het midden van het optreden de spanningsboog in en kwakkelt het soms zoals het weer buiten de tent. Buien worden afgewisseld met een prachtige regenboog en eindigt gelukkig met een bijna strak blauwe lucht. Op een echt festival kan een band zich niet permitteren, maar gelukkig heeft Vernon Groningen in zijn zak.

Hij hypnotiseert het publiek door de lange herhalende klanken van Lisbon, OH en de autotune die zijn stem in Beth/Rest laat duizelen. De projectie verschuift van grotachtige spijlen naar de band die eronder staat te spelen en zorgt zo voor een krachtig einde van onze reis door het laatste album van de band.

Birdy

Wie als puur nieuwsgierige een kaartje had gekocht kan pas bij het eerste toegift gretig meebrullen met een prachtige uitvoering van Skinny Love. Vernon laat duidelijk zien dat niet Birdy, maar hij heer en meester is over deze track.

Als Vernon dan als afsluiter de hele tent mee kan laten zingen met The Wolves (Act I and II) is wederom duidelijk dat hier een ontzettende goede muzikant aan het werk is. Dat er in Groningen stiekem geen strand te bekennen is, is de bezoeker van vanavond allang weer vergeten.