AMSTERDAM – Dat het nieuwe album van de Deense band The Asteroids Galaxy Tour aanvoelt als een soundtrack van een foute gangsterfilm is niet zo vreemd, aldus zangeres Mette Lindberg. "Die dingen fascineren ons", zegt ze tegen NU.nl.

"We vinden het concept van rijzen en vallen interessant", legt blonde frontvrouw uit. "Verhalen over gangsters, mensen met geld, macht en roem die sterven. Er bevinden zich seriemoordenaars onder ons, die normaal functioneren in het echte leven." Haar ogen verraden dat ze het idee opwindend vindt. "Je weet maar nooit wie het kan zijn."

Volgens Lindberg staat dat alles niet zo ver af van het leven in Deense steden als mensen denken. "Onze opnamestudio staat in de rosse buurt van Kopenhagen. Er wordt geschoten in de straten en er lopen hoeren rond. Het is een best gevaarlijke buurt, maar het is relatief veilig in verhouding tot sommige andere plekken ter wereld."

Dit voorjaar verscheen Out Of Frequency, het tweede album van The Asteroids Galaxy Tour. Recentelijk was de band te zien en te horen in een reclame voor het biermerk Heineken en in mei stonden de Denen op popfestival Pinkpop. Zangeres Mette Lindberg en multi-instrumentalist Lars Iversen vormen het spil van de band.

Soundtrack

Out Of Frequency is duidelijk gebaseerd op funkmuziek uit blaxploitationfilms (Amerikaanse low-budget gangsterspeelfilms met een overwegend zwarte cast) uit de jaren zeventig als Shaft en Super Fly, erkent ook Lindberg. "Dit album is voor ons als een soundtrack voor een eigen wereld die we gecreëerd hebben", stelt ze.

De zangeres beschrijft hoe de individuele bandleden zich alter ego’s aanmeten die overeenkomsten vertonen met personages die de Denen kennen uit hun jeugd. "We verzinnen karakters die gebaseerd zijn op televisieprogramma’s die we vroeger zagen", aldus Lindberg, die zelf voor een ouderwetse Bond-girl door zou kunnen gaan.

Analoog

De jonge Lindberg ziet eruit alsof ze rechtstreeks is getransporteerd uit 1971, evenals de muziek van haar band. "Die oude albums van David Bowie klinken fantastisch. Dat komt door de apparatuur en microfoons die ze in de jaren zeventig gebruikten. We nemen ook graag analoog op, want we houden niet zo van digitale klanken."

Lindberg is blij met het buitenlandse succes, want op haar thuisland is ze wel een beetje uitgekeken. "Denemarken is maar een klein land. Je kunt alleen veel optreden als je of een hele kleine band bent, of juist als je enorm populair bent. We bevinden ons tussen de wal en het schip. Er zijn maar drie zalen in Denemarken waar wij terecht kunnen."