UTRECHT – De muzikale duizendpoot Colin Benders is terug van weggeweest. En net als bij zijn vorige tour is ook hier zijn entourage doorslaggevend. Startpunt van de nieuwe tour Tivoli, aan de Oudegracht, in hartje Utrecht.

Meteen is waarneembaar dat de Kyteman Orchestra demografisch gezien een zeer uiteenlopende verzameling mensen trekt; alle leeftijdscategorieën en culturen lijken vertegenwoordigd. Voorafgaand aan de show ontbreekt de sfeer echter nog en de late opkomst van Kyteman en zijn handlangers helpt de zaak nou niet bepaald.

Rond de klok van 21.30 uur is het dan eindelijk zover. De aftrap is indrukwekkend en imponerend. Benders staat gedurende het eerste nummer met zijn rug tegen het publiek en dirigeert zowel de muzikanten aan zijn linkerzijde (blazers) als aan zijn rechterzijde (snaarinstrumenten).

Opeens springt er een spotlight aan, gericht op de achterkant van het podium. Daar blijkt een heel koor huis te houden. Theatraal is het eerste woord dat te binnen schiet. De opening voelt aan als een Italiaanse opera en de daarop volgende nummers laten zich vergelijken met het werk van legendarische filmcomponist Ennio Morricone.

Connectie

De show mag dan een overdreven dramatisch begin kennen, het muzikale vakmanschap staat buiten kijf. The Kyteman Orchestra begint pas echt warm te lopen als de heren Blaxtar en Pax zich melden. Het aanstekelijke enthousiasme dat zij uitstralen helpt onmiddelijk in het vinden van een connectie met het publiek.

Toch blijft de participatie vanuit de zaal beperkt. Er wordt aandachtig geluisterd en gefascineerd gekeken naar de continue wisselende samenstelling en rolverdeling op het podium. Maar echt uit je plaat gaan zit er niet bij. De liefde en toewijding die Colin & co. hebben verwerkt in de show lijkt een zekere opvatting met zich mee te brengen.

Rumoerig

Zo komt het meerdere malen voor dat rumoerige, feestende mensen gevraagd wordt stil te zijn door bezoekers die juist in alle rust elke snaar, kick en hoorn tot zich willen nemen. Het orkest, het koor, de rappers en de zangers vormen een verdomd goedgeoliede machine met Colin Benders aan het stuur.

Op het podium is duidelijk een kameraadschap merkbaar, waarbij ieder individu op zijn buurt het voortouw pakt en daarin wordt aangemoedigd door de rest. Bijna elk nummer wordt afgerond met een intense omhelsing tussen dirigent en soloist. En wat nog belangrijker is; het voelt oprecht.

Broederschap

Iedereen binnen The Kyteman Orchestra heeft hetzelfde doel voor ogen en dat uit zich in een hechte broederschap. Rond 22.30 uur kondigt Colin aan nog een twee paar nummers te zullen opvoeren alvorens het podium te verlaten.

Er is een uur intens gespeeld, maar dat uur vliegt voorbij. En dat korte uurtje voelt derhalve eerder aan als een kwartier. De mix van klassiek, jazz en hiphop is uitermate goed uitgewerkt en doet verlangen naar een verlenging, dan wel vervolg.

The Kyteman Orchestra in Tivoli