AMSTERDAM - Flying Colors bestaat uit muzikanten die hun instrumenten meer dan meester zijn. Daarom is de muzikale richting van pop-rock juist een uitdaging die drummer Mike Portnoy graag aangaat.

Over het vertrek bij Dream Theater, de progressieve metalband die Portnoy heeft opgericht en 25 jaar lang van heeft deel uitgemaakt, is alles wel gezegd. Hij laat aan NU.nl weten over al zijn nieuwe projecten te willen praten, "zolang het maar over het heden gaat".

In een zwart gat heeft de drummer nooit gezeten. "Ik had geen tijd om me aan te passen aan de nieuwe situatie na Dream Theater. Nadat ik vertrok, maakte ik dat jaar de tournee met Avenged Sevenfold af. En in 2011 zat ik constant in de studio, of hielp ik bands live uit de brand. En alles is op mijn pad gekomen, ik heb in al die tijd niets zelf geïnitieerd."

De focus van het interview ligt op Flying Colors, maar Portnoy doet ook promotie voor de metalband Adrenaline Mob. Met het recente album Omerta heeft hij in thuisland Verenigde Staten de Billboard Top 200 gehaald, dus Portnoy mag hier eerst nog een reactie op geven.

"Volgens mij is dit mijn eerste project naast Dream Theater die in de charts terecht is gekomen. Met Dream Theater was ik het inmiddels gewend, maar dat was wel na een carrière van 25 jaar. Adrenaline Mob is een beginnende band, dus het is fantastisch."

Bont

Zijn andere nieuwe band heet dus Flying Colors. Kijkend naar de bezetting is het een bonte verzameling aan virtuoze muzikanten geworden. Steve Morse van Deep Purple speelt gitaar, Neal Morse (ex-Spocks Beard) doet de keyboards en Dave LaRue (Onder andere Steve Morse-band en Joe Satriani) is de basgitarist.

Het idee kwam van producer Bill Evans. "Zijn visie was dat hij een stel virtuoze muzikanten wilde samenbrengen om meer song-gerichte muziek te maken", legt Portnoy uit. "Hij kwam met voorbeelden als Queen’s Bohemehian Rhapsody en Roundabout van Yes. Evans kwam dus met de muzikale richting, maar wij waren vervolgens wel verantwoordelijk voor de invulling."

Ondergewaardeerd

De relatief onbekende zanger Casey McPherson maakt het plaatje compleet. "Iemand liet me een cd van hem horen en vond het erg goed. Hij is een ondergewaardeerd talent die wacht op zijn doorbraak."

Kijkend naar de muzikanten zou je een progressieve rock-plaat verwachten, maar dat is het juist niet. Mede de stem van McPherson zorgt voor een meer mainstream geluid. "Flying Colors heeft wel elementen van het genre, maar we zijn zeker geen progrockband."

Breed

Portnoy vindt het materiaal op het debuut van Flying Colors radiovriendelijk genoeg voor een breed publiek. "Als ik het album beluister, dan vind ik dat er nummers op staan die net zo geschikt zijn voor de radio als bijvoorbeeld Coldplay, U2, Foo Fighters of Red Hot Chili Peppers. Het past makkelijk binnen de format als de bands die ik net opnoemde."

De drummer hoopt dan ook zeker op commercieel succes, maar is wel realistisch. "Of dat gebeurd is nu buiten ons bereik. Dat ligt aan de platenmaatschappij, hoe ze het promoten en hoe de media het vervolgens oppakt. Maar wij maken uiteindelijk de muziek en hebben zoveel mogelijk ons best gedaan."

Relatie

Zijn huidige muzikantenbestaan is dus volop in beweging is, maar Dream Theater zal hem altijd bij blijven. "Mijn naam zal altijd synoniem blijven met Dream Theater, hoe mijn carrière in de toekomst er ook uit zal zien. Het is dus belangrijk voor mij om een goede relatie met mijn oude bandmaten te hebben."

Het contact met John Petrucci en Jordan Rudess is daarom weer hersteld. "Ik heb inderdaad weer wat gesprekken gehad met Petrucci en Rudess. Dat was prettig. Die gasten zullen voor altijd een deel van mijn leven zijn."

Het vertrek bij zijn vaste band in 2010 was breed uitgemeten in de pers en ook is er over en weer naar modder gegooid. "Maar Petrucci en Ruddess hebben altijd contact gehouden en zijn altijd vriendelijk geweest op persoonlijk vlak. Alle bullshit in de pers over mij de afgelopen tijd betekent niets, zolang ik maar een goede relatie heb met hen."