AMSTERDAM – Britse band Kasabian presenteerde zaterdagavond het nieuwe album Velociraptor! in een volle HMH. De band pakte uit met een overtuigende, opzwepende liveshow, waarin het nieuwe werk goed uit de verf kwam.

De HMH is een logische zaal voor Kasabian, dat inmiddels moeiteloos de grootste clubshows in ons land uitverkoopt en volle festivalweides kan plezieren. Zanger Tom Meighan lijkt het niet te boeien waar hij staat: de avond moet en zal onvergetelijk worden. Die enthousiasmerende houding werkt al vanaf het begin aanstekelijk.

Bij nummers als Shoot The Runner en Velociraptor warmt de zaal op, bij het latere Club Foot en Re-Wired is de massa inmiddels niet meer te houden. Zaterdagavond blijkt al vrij snel dat de interactie met het publiek bij Kasabian een van de speerpunten van zijn liveshows is.

De Britten zwepen het publiek op en dagen de menigte tegelijkertijd uit: je voelt je bijna schuldig om stil te blijven staan. De springende massa krijgt een adempauze als Goodbye Kiss wordt gespeeld; een lichtvoetig britpopliedje van de nieuwe plaat.

Overtuigend

Meighan vormt met zijn handen een hartje: een flauw maar vriendelijk gebaar, dat hier en daar wordt opgevolgd. Ondertussen is het spel van Kasabian van zeer hoge kwaliteit; pulserende drums en oorverdovende baspartijen blijken live het overtuigende handelsmerk van de Britten.

Op het podium staat de groep met zes man sterk om een vol geluid te creëren. Ook voor de zangpartijen van zowel Meighan als gitarist en zanger Sergio Pizzorno zijn complimenten op zijn plaats. Beide geven elkaar op de juiste momenten de ruimte, door juist een stap terug te doen wanneer de ander naar voren wil.

Genadeloos

Voor de toegift van vanavond haalt Kasabian alles uit de kast. Het genadeloze electro-gedreven Switchblade Smiles, voorzien van een heftige lichtshow, is een schot in de roos. Even wordt de HMH omgetoverd tot een klamme, dansende festivaltent.

Kasabian heeft Velociraptor! vol overtuiging naar het podium vertaald en de heren mogen dan ook terecht zichzelf in de handen knijpen. Dat zijn geen tekenen van arrogantie, maar van het schaamteloos genieten van je eigen kunnen.