AMSTERDAM - Daniël Lohues bracht ons bands als Skik en The Charlies, maar is met Gunder voor de tweede maal met dezelfde band in zee gegaan. "Ik kan wel een week stil zijn", zegt de Drent desondanks tegen NU.nl.

Het nieuwe album Gunder is het vervolg op Hout Moet, de plaat die Lohues in 2011 uitbracht en opnam met de speciaal geformeerde band inclusief Bernard Gepken, Guus Strijbosch en Bart Wagemakers. Een succesvolle samenwerking, aangezien het album er met de Edison-muziekprijs in de categorie Kleinkunst/Theater vandoor ging.

Toch was het niet vanzelfsprekend dat de opvolgende release met dezelfde band, of überhaupt een band, opgenomen zou worden. "Ik heb ontzettend veel ideeën en wil nog veel verschillende platen maken. Maar nu is dit eruit gekomen. We zijn gewoon weer aan de keukentafel gaan zitten met een stel gitaren, banjo’s en mandolines."

"De teksten zijn op dat punt meestal al klaar. Die jongens weten hoe het werkt. We zitten aan tafel en dan begin ik gewoon te zingen. Vervolgens beginnen zij te spelen en ontstaan de liedjes", aldus Lohues. Net als voorgaande jaren trok hij na de tournee naar de VS om inspiratie op te doen.

Positief

"Het maakt niet uit hoe vaak ik naar Amerika ga, het blijft ontzettend inspirerend. De hele cultuur daar spreekt mij ook ontzettend aan. Mensen hebben daar een veel positievere kijk op het leven. Hier wordt bij iets moois zo snel mogelijk gezocht naar iets om het te relativeren. De mensen daar zijn goed voor me, ik heb er nog nooit iets raars meegemaakt."

Als Lohues op Nederlandse bodem staat, heeft hij de tijd om alles een plaats te geven en uit te werken tot nieuwe muziek. Deze keer stond de tijd in Nederland echter bepaald niet stil. Zo overleed de Nederlandse muzikant Harry Muskee, van wiens band Cuby + Blizzards Lohues het album Cat’s Lost produceerde.

Zwijgcultuur

Zware thema’s wisselt de muzikant op Gunder af met luchtiger werk, zoals Miranda Holdersma, dat de beschrijving van een ontmoeting met een onbekende vrouw is. Zonder een woord teveel. "Als er wordt gesproken over een zwijgcultuur in Nederland of sommige plaatsen daarvan, krijgt het meteen zo’n negatieve lading mee."

Daniël Lohues - De Wereld In De Zunne (2012)



"Ik waak meer voor het tegenovergestelde: gepraat om de stilte te vullen. Soms is het beter om te zwijgen te zijn en bepaalde onderwerpen niet te uitgebreid te bespreken. Dan kun je zaken op je eigen manier een plaats geven. Er zijn, helemaal nu, te veel mensen die maar praten om de stilte op te vullen. Dat is helemaal geen goede zaak."

Stiltes

"Mensen hebben het wel eens over belangrijke stiltes in muziek, maar de stiltes in het dagelijks leven zijn nog veel belangrijker. Ik hoef ook niet zo nodig te zingen of op de voorgrond te staan eigenlijk. Dat is gewoon zo gegroeid. Op een dag maak ik een instrumentale plaat."

Lohues is nooit een prater geweest. "Ik zat vroeger in de klas ook altijd te dromen. Net als Homer Simpson (tekenfilmfiguurtje uit de serie The Simpsons, red.), waarvan het lijkt alsof hij heel aandachtig luistert, terwijl hij eigenlijk aan hele andere dingen denkt. Nu vond ik school ook ontzettend stom, maar dat dromerige zit er nog steeds in."

Bruikbaars

"Ik ben jaloers op mensen die gewoon op een stoel kunnen zitten voor een paar uur, zonder te denken. Over de jaren heb ik mijzelf aangeleerd dat ik gedachtes niet snel vergeet. Op elk moment van de dag schieten mij dingen te binnen, die ik bijna altijd kan verwerken tot iets bruikbaars", vervolgt de Drent.

"Alles is er op ingesteld om het muzikale zo goed mogelijk te laten gaan. Van de plek waar ik woon tot de mensen met wie ik omga. Maar ik heb mijn leven ook volledig in dienst gesteld van de muziek. Dat gaat niet snel veranderen."