AMSTERDAM - Nu dankzij een reclamespot heel Nederland  het nummer Welcome Home kan meezingen, is de ster van muzikant Ben Cooper alias Radical Face rijzende. "Het is de beste promotie die ik ooit heb gedaan."

Welcome Home staat op het debuutalbum Ghost, dat in 2007 werd uitgebracht. Vorige maand verscheen opvolger The Family Tree: The Roots, het eerste deel van een drieluik dat verder zal bestaan uit The Branches en The Leaves.

Nu Cooper dankzij de populariteit van Welcome Home, te horen in verschillende reclames voor Nikon-camera’s, voet aan de grond heeft in Europa, is hij vastbesloten om zijn kans op een succesvolle overzeese carrière te verzilveren. "Het was één van de vele verzoeken", vertelt de 29-jarige Cooper over zijn deal met de fabrikant.

"Ik heb gevraagd of ik eerst de reclame kon zien. Die was goed en bovendien houd ik van camera’s, dus heb ik ja gezegd zonder er verder bij na te denken." Dat de spot zo’n impact op zijn leven zou hebben - met een uitverkochte Paradiso als voorlopig hoogtepunt - had de Amerikaan niet verwacht.

Bekijk een deel van het interview:

Nuchter

Toch blijft Cooper nuchter. "Ik zal hoe dan ook altijd muziek blijven maken, zelfs als er niemand naar luistert", zegt hij. Cooper weet nog goed waarom hij Welcome Home schreef. Hij wilde het bitterzoete gevoel dat onlosmakelijk verbonden is met het na lange tijd terugkeren naar de thuisbasis, vastleggen in muziek.

Terrein

"Ik kan me die specifieke emotie goed voor de geest halen: dat je aan de ene kant blij bent om op bekend terrein te zijn, maar tegelijkertijd beseft dat het leven ook zonder jou gewoon doorgaat."

Welcome Home is een typisch Radical Face-nummer, in die zin dat het geschreven en opgenomen is met de middelen die op dat moment beschikbaar waren. Dat doet Cooper uit principe, legt hij uit. "Het is erg gemakkelijk om dingen te blijven uitstellen omdat je denkt dat je later meer mogelijkheden, meer geld of een betere werkplek hebt."

Schuur

"Volgens mij zorgt die houding ervoor dat je nooit iets gedaan krijgt. Voor Welcome Home zat ik in een schuur met twee microfoons. Omdat ik geen drumstel had, klapte ik in mijn handen en sloeg ik op alles wat voorhanden was."

Cooper had destijds nooit kunnen bevroeden dat zijn bekendheid door Welcome Home zo’n vlucht zou nemen. "Ik heb nu ineens een carrière", zegt hij lacherig en met ongeloof in zijn stem. "Het voelt een beetje alsof ik ergens mee weg kom. Ik wil dit zo lang mogelijk blijven doen, maar ik reken nu niet direct op een langdurige muziekcarrière."