ROTTERDAM – Na Pinkpop keerde de populaire Britse rockband Coldplay zaterdag nog eenmaal terug naar Nederland. In het voor de band relatief kleine Ahoy in Rotterdam, werden alle registers opengetrokken.

De laatste keer dat Coldplay Nederland aandoet, is de band de hoofdact van de eerste dag Pinkpop in Landgraaf. Tijdens dat optreden worden al een handvol liedjes van het dan nog te verschijnen album Mylo Xyloto gespeeld. Inmiddels ligt dat album in de winkels en hebben de fans kunnen wennen aan het splinternieuwe materiaal.

Op Pinkpop zag het publiek eigenlijk nog een oude show, van een tour die twee jaar eerder was gestart. Het concert in Ahoy is de eerste volledig nieuwe show met werk van Mylo Xyloto. De verwachtingen zijn derhalve hooggespannen. Wanneer de wachtmuziek stopt, dooft het zaallicht uit en lichten de speciale armbandjes van de fans op.

Deze Mylo Xyloto-bandjes bevatten gekleurde LED-verlichting, die tijdens bepaalde nummers begint te knipperen. Het zorgt al onmiddellijk voor een kleurrijke opening. Ook de aankleding van het podium ziet er bont uit, met het graffitiachtige artwork van Mylo Xyloto metershoog achter de bandleden van Coldplay.

Tijdperk

Na het titelnummer van Mylo Xyloto en een van diens beste songs, Hurts Like Heaven, volgen onmiddellijk twee van Coldplays mooiste liedjes; Yellow en In My Place. Ze dateren uit een ander tijdperk, toen zanger Chris Martin, gitarist Jon Buckland, bassist Guy Berryman en drummer Will Champion nog in kleinere zalen speelden.

Toch werken deze klassiekers net zo goed in het sportstadion als het recentere werk van Coldplay. Ook oudjes The Scientist en God Put A Smile Upon Your Face zitten in de eerste helft van de show, waarmee Coldplay meteen zijn kruit lijkt te verschieten. Maar de echte hits moeten dan nog van stal worden gehaald.

Excessief

Eerst volgt er een intermezzo waarbij de nieuwe nummers Up In Flames en Us Against The World in een kleinere setting worden gespeeld. Zonder alle excessieve Brian Eno-opsmuk blijken deze liedjes nog beter dan de versies op het laatste album. Het felle Politik loopt over in het grootse Viva La Vida, inclusief laserverlichting.

De reguliere show eindigt met de recente singles Charlie Brown en Paradise, waarna de succesnummers Clocks, Fix You en Every Teardrop Is A Waterfall het concert naar zijn grootse finale begeleiden. Als bonustrack wordt het publiek nog getrakteerd op een uitvoering van Bing Crosby’s kerstklassieker White Christmas.

Lachen

Ahoy ziet Coldplay in topvorm. Chris Martin is duidelijk goed gemutst en laat in de weinige woorden die hij spreekt blijken zich te amuseren. Champion toont zich een onuitputbare slagwerker. Wanneer hij door Chris Martin wordt geïntroduceerd in Us Against The World, juicht het publiek zo hard dat beide muzikanten in lachen uitbarsten.

Het plezier druipt er zichtbaar van af. Ondanks de grootse productie weet Coldplay de spontaniteit te behouden. Iets waar een band als U2 meer moeite mee heeft tijdens diens concerten. Coldplay stelt zijn fans geenszins teleur, al is het zonde dat liedjes als Trouble en Talk het moeten afleggen tegen het matige Paradise.

Coldplay in Ahoy