AMSTERDAM – Onlangs was de split van het muzikantenkoppel Benjamin Gibbard en Zoeey Deschanel wereldnieuws. NU.nl spreekt de frontman van Death Cab For Cutie.

"We zijn als band op een punt beland waarop we risico’s durven te nemen", aldus Gibbard. "Het gaat niet meer om het geld, maar om de liefde voor muziek. Het volgende album kan voor veel mensen nog wel eens een grote verrassing worden." Op het moment zijn hij en Deschanel nog gelukkig met elkaar.

De zanger trok bij de actrice in, met een hoop nummers over de verhuizing op het zevende album Codes And Keys als gevolg. Daarnaast veranderde er nog veel meer in Gibbards leven. Hij transformeerde van mollige indierocker tot marathonloper en overwon een alcoholverslaving.

Op Codes And Keys horen we dan ook een zanger die gelukkiger dan ooit is. "Het lastige was dat je als rockster niet snel in de gaten hebt dat drankgebruik problematisch is. Er is altijd wel een goede reden om te drinken. Of dat nu een borrel voor de shows is of een biertje in de studio."

Pijn

"Bovendien was er altijd iemand erger toe dan ikzelf. Maar op een bepaald moment besefte ik me dat ik zonder drank niet meer kon functioneren. Ik wilde stoppen voordat iemand anders het tegen me zou zeggen. Uiteindelijk zou ik mensen pijn gaan doen en dat heb ik nu voorkomen."

Nuchter en wel belandde Gibbard in een huwelijk met Deschanel, waarvoor hij naar Los Angeles verhuisde. Hoewel zijn nieuwe levensstijl voor een optimistische plaat zorgde, ergert de muzikant zich aan de levensstijl van diverse andere beroemdheden om hem heen.

Betekenisloos

"Ik belandde in een wereld waar veel artiesten de ene na de andere nacht betekenisloze seks hadden met naïeve meisjes. Iedere avond was er wel een ander feestje en waar dezelfde gasten op zoek waren naar een nieuwe lege nacht. Ik heb geen zin om namen te noemen, maar die avonden waren best wel een reality-check."



"Ik wil niet zeggen dat wij als Death Cab For Cutie altijd even netjes zijn geweest, maar het is sneu om te zien hoe cliché bepaalde mensen leven en daar nog content mee zijn ook", vindt hij. "Maar verder is Codes And Keys vrolijkheid alom hoor", lacht Gibbard.

Depressief

"Narrow Stairs (het vorige album van de band, red.) schreef ik terwijl ik door een hele donkere periode ging. Ik kan die plaat echt niet meer horen. Als mensen depressieve Death Cab-muziek willen horen, zetten ze maar een oude plaat op. We zijn gelukkig nu."

Maar dat was toen. Nu kan het gebroken hart van Gibbard nog wel eens voor de meest depressieve Death Cab For Cutie-plaat ooit zorgen. Een van de meest experimentele ook, want de band heeft geen zin om zichzelf te herhalen.

Inspraak

"Het gebeurt nu al regelmatig dat ik zelf de teksten niet schrijf. De rest van de band heeft in de loop der jaren meer en meer inspraak gekregen. Misschien was het vroeger een ego-ding of zo, maar ik kan het tegenwoordig veel beter hebben als anderen met ideeën komen."



"Op Codes And Keys experimenteer ik al redelijk veel met vocalen en dat is iets wat ik wil doorzetten. De teksten staan ook veel meer in dienst van de melodie. Ik sluit zelfs niet uit dat ik op een volgend album niet de enige ben die zingt."

Commotie

"Dat zal een hoop commotie veroorzaken, maar wij bepalen. Ik heb ook geen zin om me steeds te moeten verantwoorden. Dan is het weer een probleem dat we bij een major (grote platenmaatschappij, red.) zitten en dan is er weer gezeur omdat we te gelukkig worden."

"Als het allemaal zo erg is, kunnen mensen beter andere muziek luisteren. Wij doen gewoon waar we zin in hebben. Er zijn te veel dingen die we nog niet gedaan hebben en daar storten we ons nu in. Wat anderen ook denken."