TILBURG – Bon Iver noemt hem als een grote invloed op zijn werk, leden van Giant Sand en Calexico werkten in het verleden met hem samen en Pitchfork schrijft vol lof over hem. NU.nl spreekt met Richard Buckner.

Al jaren wordt de donkere country van Richard Buckner door kenners wereldwijd met lof bezongen. De eerste de vraag opkomt is waarom het zolang heeft geduurd tussen Meadow en de opvolger Our Blood, het negende album dat eerder dit jaar na vijf jaar stilte uitkwam.

"In die vijf jaar heb ik niet stilgezeten, maar heeft het me wel tegengezeten", aldus Buckner. Na Meadow werd de Amerikaan benaderd om een soundtrack bij een film te maken, een uitdaging die hij graag aanging en afrondde. Maar toen de soundtrack af was, kwam naar buiten dat hij hem niet als album uit mocht brengen.

"Puur een rechtenkwestie," volgens Buckner, "maar onder tussen had ik twee jaar gewerkt en niets om mee op tour te gaan." Daarop moest dus een nieuw album worden gemaakt, maar daarbij werd hij geplaagd door zijn apparatuur, diefstal en passeerde en passant een moordonderzoek.

Heftruckchauffeur

Verschillende tegenslagen stapelden zich zo op, waardoor na vier totale opnames over een periode van twee tot drie jaar Our Blood eindelijk naar het platenlabel kon. Ondertussen had de singer-songwriter al verschillende baantjes op zich genomen, variërend van heftruckchauffeur en verkeersbrigadier.

Broodnodig, want ondanks alle lof die hem toe wordt gewuifd door collegamuzikanten, kan Buckner nog steeds niet van zijn muziek leven. "Ik weet niet wat ik fout heb gedaan," verzucht hij lachend, "maar klaarblijkelijk komen de platen niet op de juiste plekken."

Downloadsites

Dit wijdt hij zelf ook aan de aard van zijn muziek, die geen radiohitjes oplevert of wordt opgepikt in televisieseries. Maar volgens hem ligt het ook gedeeltelijk aan de huidige houding ten opzichte van muziek. "Een week naar de release van mijn album, kan ik hem op verschillende downloadsites vinden."

Volgens Buckner is dit met name voor de kleine artiesten – die al niet zoveel verkopen – desastreus. Daarnaast vraagt hij zich af of er überhaupt wel is gedacht aan een nieuw verdienmodel met de komst van het internet. Volgens Buckner was het voor de artiesten voor de komst van het internet al niet echt goed geregeld.

Pech

Maar nu ontbreekt zelfs dat kleine beetje geld. En dat kleine beetje kan wel een behoorlijk verschil maken. Daarnaast durven mensen volgens hem geen risico meer te nemen. "Vroeger, dan kocht je een heel album. Dan was je geld op. Als dat album dan tegen viel, had je pech. Maar ik ging voor het hele album."

"Nu kiest men ervoor om een nummer te downloaden en laten ze de rest van het album liggen." Volgens Buckner is dat niet direct een slecht ding, hoewel het wel de platenverkoop aantast. Zelf verkiest hij ervoor om een album helemaal te ervaren en zo maakt hij zijn albums ook. In Our Blood zit ook zo’n draad.

Verhalen

"In eerste instantie had ik het idee om de opnames die ik niet voor de filmscore had gebruikt als instrumentals tussen de nummers te plaatsen. En daar zou ik dan korte verhalen bij plaatsen, in dezelfde sfeer van het album. Maar met het verloren gaan van de eerste opnames, was ik deze ook kwijt en die kon ik niet opnieuw opnemen."

De draad zit volgens hem echter nog steeds Our Blood. Weliswaar meer in een onderlaag, de teksten van Richard Buckner zijn nooit direct en duidelijk. Eerder impressionistisch, hij speelt graag met de woorden. Hier door is wellicht niet meteen duidelijk wat Buckner precies bedoelt, maar de sfeer is wel gezet.

Urgentie

In Our Blood zit een duidelijke spanning, frustratie misschien zelfs. Die komt uiteraard ook voort uit de tegenslagen in het opnameproces, na drie keer was Buckner gefrustreerd en misschien zelfs depressief, iets wat doorklinkt in de urgentie waarmee hij zijn nummers brengt. Maar de frustratie gaat dieper.

Het zijn schetsen van het Amerika dat heeft opgegeven, te vaak de verkeerde beslissing of afslag heeft genomen. De goedlachse en breedsprakige Amerikaan heeft een nogal donker beeld van zijn thuisland. Een land dat economisch, politiek maar vooral cultureel aan de afgrond staat.

Inleven

Diep in de teksten zit de ergernis en kritiek wel begraven, gewone Amerikanen staan hier in centraal. Mensen die hij beter is gaan begrijpen, juist doordat hij in de afgelopen jaren zo vaak terug moest vallen op verschillende baantjes. "Daardoor kwam ik dichter bij de verhalen achter de mensen. Kon ik mij er beter in inleven."

En ook dat is te merken op Our Blood, waar de karakters – ondanks de abstracte schrijfwijze van Buckner – echter en met meer leed lijken te zijn beladen. Maar volgens Buckner is dat even goed een reflectie van wie hij is geworden of aan het worden is.


Richard Buckner staat op 25 november op Le Guess Who?, Utrecht, op 26 november in Paard van Troje, Den Haag en op 27 november in Roepaen, Ottersum.