Zelfvernieuwing essentieel bij The Kills

AMSTERDAM – Rockduo The Kills heeft zelfvernieuwing hoog in het vaandel staan. Het debuut is een 'mission statement', elk volgend album een reactie op zijn voorganger, aldus gitarist Jamie Hince.

The Kills viert op 11 februari 2012 zijn tienjarig jubileum met een optreden in Terminal 5 te New York. Een decennium eerder, op Valentijnsdag 2002, deelden Alison Mosshart en Jamie Hince daar voor het eerst een podium. Een tatoeage op Mossharts linkerhand – de cijfercombinatie 14-2-02 – herinnert aan die dag.

Zij en Hince hadden elkaar niet lang daarvoor bij toeval ontmoet in een hotel. Destijds toerde Mosshart met haar band Discount en was Hince’s groep Scarfo net uit elkaar gevallen. Mosshart hoorde Hince spelen in de hotelkamer boven de hare en besloot een kijkje te gaan nemen. Een vriendschap en muzikale samenwerking was geboren.

In eerste instantie wisselden de Amerikaanse Mosshart en de Engelse Hince liedjes en ideeën uit via e-mail, tot Mosshart naar Londen verhuisde om The Kills een serieuze kans te geven. In 2003 leidde dit tot de release van debuutalbum Keep On Your Mean Side, een plaat die anno 2011 door Hince wordt betiteld als een 'mission statement'.

"Met je eerste album wil je laten zien wat je invloeden zijn, wat het punt van je band is. Wat we er uiteindelijk van hebben geleerd is dat je je dromen wel kunt verwezenlijken op een album, maar dat de pers je uiteindelijk toch gewoon in een hokje – in ons geval garagerock – stopt."

Begrijpen

Het verleidde Hince ertoe om het op album nummer twee, No Wow uit 2005, over een hele andere boeg te gooien. "Ik wilde precies het tegenoverstelde maken van wat we daarvoor deden. Het is een wat grove plaat geworden. Ik denk niet dat de mensen No Wow ooit echt hebben begrepen."

Terugkijkend moet dan ook Hince concluderen dat hij zijn doel niet bereikt heeft. Daarvoor werd het album te gehaast opgenomen. "Ik wist niet wat ik aan het doen was. Het kon me niet zoveel schelen wat andere mensen ervan vonden, dus boeide het me ook niet dat ik mijn fouten met ze deelde. Ik maakte die plaat puur voor mezelf."

Zin

De definitieve doorbraak van The Kills kwam met Midnight Boom (2008). Hince: "We wisten dat we lang over dat album gingen doen. Dat wilden we ook. Ik had geen zin om vijftien liedjes te schrijven en daar de beste twaalf uit te zoeken."

"Ik wilde vijftien liedjes schrijven, ze wegleggen, weer vijftien liedjes schrijven, die ook wegleggen, en zo verder totdat ik een geschikt geluid voor ons had gevonden. Tot dan toe had ik weinig met ritme gedaan. Ik vond drums programmeren heel saai en had geen zin om daar urenlang mee bezig te zijn."

Los

Dat veranderde toen Hince een MPC60 aanschafte, een in 1988 geïntroduceerde drumcomputer van Akai, die het vooral goed deed in hiphopkringen. "Ik ben helemaal los gegaan", zegt hij lachend.

"Ik was úren achter elkaar bezig, werd er helemaal door in beslag genomen. Voor ons laatste album Blood Pressures ben ik juist vooral bezig geweest met een akoestische gitaar, met vrienden en wijn binnen handbereik. Dat was fantastisch; zonder het te forceren schreef ik het ene liedje na het andere."


The Kills staat op 25 november in Paradiso, Amsterdam.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie