ZWOLLE - Het nieuwe album Th1rt3en kan bestempeld worden als een typisch Megadeth-album. "Dat komt door de unieke samenwerking tussen mij en Dave Mustaine", zegt David Ellefson tegen NU.nl.

Megadeth is de metalband van Mustaine, de gitarist die in 1984 uit Metallica gezet werd en daarna zelf grote successen behaalde met miljoenenverkopende klassiekers als Countdown To Extinsion (1992) en Rust in Peace (1990).

Maar Ellefson is het enige bandlid die er vanaf het begin bij was. Toen Megadeth na een korte afwezigheid een doorstart maakte in 2004, was de basgitarist opeens niet meer van de partij, onder meer door zakelijke meningsverschillen. Het was pas in het begin van 2010 dat Ellefson terugkeerde naar de band.

"Voor mij waren de  jaren zonder Megadeth een periode dat ik mijn vleugels heb kunnen spreiden door aan veel verschillende albums te werken als songwriter, bassist of als producer. Die ervaring heb ik kunnen meenemen bij het maken van het nieuwe album Th1rt3en."

Authentiek

Ondertussen werden er drie albums zonder hem gemaakt. Ellefson vindt dat ze zeker bestempeld kunnen worden als Megadeth-cd's, puur om het feit dat Mustaine alle nummers schrijft en ook nog eens de zanger is.

Maar toch zegt de bassist dat de band anders klinkt als hij en Mustaine samen spelen. "Je hoort echt dat Th1rt3en de terugkeer van de klassieke Megadeth-stijl is. Met mij erbij hebben de nieuwe songs die authentieke kwaliteit. Dat is iets wat ik en Dave hebben ontwikkeld na 28 jaar samengespeeld te hebben."

Beter album

De vraag is dus, is het album beter nu Ellefson er weer bij is? "Laten we zeggen ja, op basis van mijn persoonlijke smaak, haha.

"Maar serieus... kijk, de vorige cd Endgame (2009) had een zekere kwaliteit wat het een moderne metalplaat maakte. United Abominations (2007) was voor mij een erg muzikaal album en The System Has Failed (2004) was vooral een poging om de muzikale misstappen van de cd's uit de latere jaren '90 recht te zetten. Al deze albums hebben zeker hun dienst bewezen door de band zoals die nu is te vormen. En ze hebben Megadeth veel goed gedaan, vind ik."

Voor iemand die er niet bij betrokken was, weet Ellefson de albums waarop hij niet te horen is goed te analyseren. Hij is Megadeth dan ook altijd blijven volgen en heeft elk nieuw album vlak na release beluisterd. "Maar ik had ze niet zo goed kunnen analyseren als ik nu doe. Ik heb ze vooral opnieuw beluisterd voor de liveset, en dat geldt eigenlijk voor de hele Megadeth-discografie."

Vlot

Th1rt3en is vrij vlot ontstaan en ondanks het vele toeren, moest de Amerikaanse band meteen de studio in. "Vlak na een toernee hadden we tien weken de tijd. De songs moesten worden geschreven en opgenomen worden, iets wat we na Peace Sells... But Who's Buying (1986) niet meer gedaan hadden.

"Daarom heeft het album dat rauwe live-gevoel en deze werkwijze bevalt me daarom uitermate. Je hoort een band die vers van het podium komt. En na de opnames was het meteen weer terug op tournee."

Minder bekend

Voor de komende shows wordt eraan gedacht om minder bekende nummers van stal te halen, hoewel Ellefson benadrukt dat er wel bepaalde nummers gespeeld moeten blijven worden. "Het is ook altijd zo dat bij verschillende landen er bepaalde nummers zijn die veel voor de fans daar betekenen, meer dan ergens anders. In Argentinië gaat het dan om bijvoorbeeld een album als Youthanasia, wat toen in 1994 de eerste kennismaking van de band was voor dat land."

Vragend naar Nederland gaat de bassist terug naar zijn eerste herinneringen ten tijde van Peace Sells. "Dus voor jullie moeten we echt diep graven naar de begindagen. Ik kan zo nummers opnoemen die ook voor de fans bepaalde herinneringen oproepen."

Op een tour waarbij eerder genoemd album in zijn geheel gespeeld wordt, zoals gedaan was met Rust in Peace, hoeven we niet te rekenen. "Het nieuwe album is net uit en die moet gepromoot worden. Bovendien bewijst Th1rt3en dat we niet steeds naar het verleden hoeven te gaan. We hebben nog veel goede muziek in ons."