AMSTERDAM – Barbra Streisand bracht onlangs haar album What Matters Most uit, volledig gewijd aan werk van de tekstschrijvers Alan en Marilyn Bergman. De liedjes van het hoogbejaarde echtpaar zijn de diva op het lijf geschreven. “Ze is onze muze”, zegt Marilyn Bergman tegen NU.nl.

Alan en Marilyn Bergman zijn gezamenlijk verantwoordelijk voor liedjes uit films als Out Of Africa, Yentl, Tootsie, Summer Of ’42 en The Thomas Crown Affair. Hun teksten werden gezongen door onder meer Michael Jackson, Sting, Bing Crosby, Kd Lang, Luciano Pavarotti, Patti Austin, James Ingram, Dusty Springfield, Liza Minelli en Frank Sinatra.

Sinatra was zelfs één van de eerste artiesten die nummers van het echtpaar Bergman opnam. Wat meneer en mevrouw Bergman gemeen hebben met de in 1998 overleden zanger, is dat ze alle drie zijn geboren aan de oostkust van de VS en later in hun leven verkast zijn naar Californië.

Nadat Sinatra verknocht was geraakt aan Los Angeles vroeg hij de Bergmans een liedje te schrijven over de stad. “Frank belde ons op met de vraag of we een liedje over Los Angeles konden schrijven”, herinnert Alan Bergman zich over de albumsessies met producer Quincy Jones uit 1984. “Ik zei: ‘Tuurlijk, waarom niet?’”

Beste

Het nummer dat het stel met Jones schreef heette L.A. Is My Lady en werd het titelnummer van die plaat. Maar van alle grootheden waarmee Alan en Marilyn gewerkt hebben, blijft Barbra Streisand favoriet. “Ze is de beste zangeres van het populaire Amerikaanse lied die we de afgelopen dertig jaar gehad hebben”, zegt Marilyn fier.



Dat ook Streisand mateloos respect heeft voor de liedjesschrijvers, blijkt uit ruim vijftig songs die zij van hen op plaat zette. Haar album What Matters Most bevat zelfs uitsluitend werk van de twee. “Dit album is een carrièrehoogtepunt”, vindt Marilyn. “Ze benadert de liedjes als een actrice. Ze begrijpt iedere nuance, zelfs als die ongeschreven is.”

Werken

De Bergmans zijn verguld met het eindresultaat en prijzen Streisands werkethiek. “Ze houdt nooit op met werken”, vertelt Marilyn. “Ze probeert het altijd nog beter te maken.” Maar het echtpaar is zelf ook erg betrokken bij de producties. “We zijn er altijd bij in de studio”, aldus Alan. “We zijn er pas klaar mee als ze het van ons afnemen.”

Hoewel Alan en Marilyn gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor softpopklassiekers als The Windmills Of Your Mind, You Don’t Bring Me Flowers en It Might Be You, is er weinig plek op de radio voor dit soort liedjes. “Dat is altijd zo geweest”, meent Marilyn. “In de jaren zestig en zeventig schreven we al andere dingen dan die populair waren.”

Menselijk

“Ik denk dat we vooral heel erg aangetrokken worden tot verhalende liedjes”, vervolgt ze. “Wij zijn altijd heel geïnteresseerd geweest in het verkennen van menselijke relaties, tussen geliefden, tussen mannen en vrouwen. Dat boeit ons enorm.”



Levenservaring wordt daarin vaak meegenomen, maar zonder dat het heel erg persoonlijk wordt. “Liedjes schrijven is geen pijnlijke ervaring voor ons”, legt Alan uit. “Het brengt ons vreugde. Maar sommige teksten laten zich wel lastiger schrijven dan andere.”

Producenten

In 1983 werkten ze mee aan de dramatische muziekfilm Yentl, het regiedebuut van Streisand. Musicalliefhebbers vragen zich af waarom er nooit een productie van Yentl op de planken is gekomen. “We hebben het er verscheidene keren over gehad”, onthult Marilyn. “We hebben zelfs met producenten om de tafel gezeten.”

“Maar die film is zo goed gerealiseerd, dat ik niet zou weten wat we daar nog aan kunnen toevoegen.” Alan sluit het echter niet uit. “Het is mogelijk, het zou kunnen. Wie weet”, zegt hij erover. “Maar dan zou iemand anders het moeten doen”, vult zijn echtgenote aan.

Laatste

De twee staan overigens sceptisch tegenover de vele musicalproducties die er de afgelopen jaren gemaakt zijn van speelfilms. “Soms worden er musicalproducties gemaakt van films die eigenlijk niet gemaakt hadden moeten worden”, vindt Marilyn. Zo ook met hun liedjes. “Soms luister je naar iets waarvan je meteen weet dat het de laatste keer is.”



Dat gaat echter niet op voor What Matters Most, verzekeren de Bergmans. “Barbra heeft ultiem respect voor de mensen met wie ze werkt en voor haar publiek”, beaamt Marilyn. “Ze stopt er zoveel zorg, liefde en artisticiteit in. In alles wat ze doet.” Alan grapt: “Zoals het bouwen van een huis.”