MAASTRICHT – In 2012 vergaat de wereld. Althans, dat zeggen sommige aanhangers van het occultisme. Een band die sinds eind jaren zeventig met dit gegeven flirt is Killing Joke. Geen wonder dat volgend jaar een nieuwe cd en een uitgebreide documentaire van de band verschijnt.

“De documentaire is een prachtige film geworden die eindelijk weergeeft waar de band voor staat en draagt de titel The Death And Ressurection Show. Killing Joke is namelijk na al die jaren nog vaak een mysterie voor de meeste mensen”, vertelt bassist Youth aan Nu.nl. Er bestaan volgens Martin Glover (zoals hij eigenlijk heet) nogal wat misverstanden rondom de band.

Zo zou de groep geloven in het absolute einde van de wereld. Dat zanger Jaz Coleman en enkele andere bandleden in 1982 naar IJsland vertrokken om daar het einde der tijden af te wachten, helpt natuurlijk niet bij het ontkrachten van het donkere occult imago. “Onze teksten worden vaak verkeerd begrepen”, aldus Glover.

“Killing Joke gaat vooral over het vieren van het moderne leven en we zijn veel minder angstaanjagend dan wel eens wordt aangenomen. Bovendien valt er een hoop donkere en droge humor te ontdekken in onze teksten. Ik ben ook niet degene die destijds met Jaz en de rest naar IJsland vertrok.”

Voortekenen

“We wachten nog steeds op de Apocalyps, maar ik geloof niet dat we het in 2012 gaan meemaken. Ik geloof wel dat de wereld drastisch aan het veranderen is. De voortekenen zijn al zichtbaar, mensen merken dat. Het is het eind van een tijdperk. Wat dat betreft is 2012 wel een prachtig jaar voor Killing Joke. We werken echt naar iets toe.”

Thans wordt er ook gewerkt aan een nieuw album. Sinds vorig jaar zit de band bij een nieuw label, dat ook enkele platen van Killing Joke opnieuw gaat uitbrengen. “Het nieuwe album zal ongeveer gaan klinken als onze eerste plaat. Veel diepte, elektronica, snel en woedend. Zoals je dat eigenlijk van ons gewend bent. We hebben nog lang niet alles gezegd en dat moet eruit.”

Drinken

De band heeft in de jaren tachtig succes in Nederland met het nummer Love Like Blood. Eind jaren zeventig verwierf Killing Joke al bekendheid dankzij BBC-dj John Peel. Youth zat vanaf begin af aan in de band, maar stapte er enkele keren uit. Sinds 2008 zit hij weer in de band. “Ik ben voornamelijk terug bij de groep gekomen omdat Jaz gestopt is met drinken.”

“Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar met een band als Killing Joke is het ontzettend intens werken. Er komen verschillende emoties los bij iedereen tijdens het proces van het schrijven van nieuwe nummers. Veel van die dynamiek is na al die jaren nog niet verdwenen.”

Verhoudingen

“En de vibratie en de sfeer zijn precies hetzelfde als toen we begonnen. Ik ben nog steeds zestien en zij zeventien. Zo liggen de verhoudingen nog immer. Soms lijken ze zelfs niet door te hebben dat ik bij ze in de buurt ben”, lacht Youth.

“Weet je waar ik erg trots op ben?”, vraagt Glover. "Op mijn werk met Ozark Henry.” Youth is naast bassist van Killing Joke ook een gevierd producer. Zo nam hij het meest recente album van Ozark Henry op en onder zijn eigen label, Butterfly Records, produceerde hij de meest uiteenlopende artiesten zoals Wet Wet Wet, Tom Jones en The Orb.

Spontaan

In 2008 maakte hij officieel bekend dat hij samen met Paul McCartney al jaren deel uitmaakt van diens hobbyproject The Fireman. Op dit moment heeft hij geen verdere plannen met Fireman meer. “Dat gebeurt altijd heel spontaan. Ik krijg telefoon van Paul en dan zien we wel weer.”

“Ik ben nu wel bezig met zijn zoon, James. Eens zien wat daar uit gaat komen. Killing Joke is op dit moment voor mij de hoofdzaak, maar ik zal me voor altijd bezig blijven houden met produceren.”


Killing Joke staat op 31 juli op Summer Darkness in Utrecht.