Arctic Monkeys vindt eigen liedjes moeilijk

AMSTERDAM – Arctic Monkeys groeide in zes jaar tijd uit van tienersensatie tot wereldband. “Toen we begonnen waren we al blij als we in de plaatselijke pub mochten spelen”, blikt drummer Matt Helders terug.

Vorige maand verscheen het vierde album van Arctic Monkeys, Suck It And See. De groep onder leiding van Alex Turner debuteerde begin 2006 met Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not. Destijds ontplofte de hype, die een jaar eerder in het Verenigd Koninkrijk ontstaan was.

Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not werd het snelst verkopende debuutalbum in de geschiedenis van de Engelse hitlijsten. De band werd vier jaar eerder opgericht in thuisstad Sheffield. 2011 is daarmee het tiende jaar van hun bestaan.

Op de vraag of ze persoonlijk veel veranderd zijn het afgelopen decennium geven drummer Matt Helders en gitarist Jamie Cook - beiden 25 - hetzelfde antwoord: natuurlijk. “Ik denk dat ieder mens verandert tussen zijn zestiende en zesentwintigste”, zegt Cook. “Het is een belangrijke periode in ieders leven.”

Toen Arctic Monkeys in 2002 zijn eerste stappen in de muziek zette, was dat op de tast. “We vormden een band omdat vrienden dat ook deden - we vonden het maar wat interessant”, zegt Helders. “We wisten niet waar we moesten beginnen en hebben een jaar gerepeteerd voordat we ons eerste optreden hadden.”

Zes jaar na de eerste serieuze stappen in de muziek, vier albums en honderden optredens later is de focus logischerwijs verlegd. “Nu draait het veel meer om het maken van goede albums dan om het spelen van een goede gig. We willen onszelf continu blijven verbeteren.”

Stempel

Alex Turner is het spil van de band. Hij schreef wederom de nummers voor Suck It And See, die de bandleden vervolgens samen uitwerkten in Londen. Ook deed Arctic Monkeys weer een beroep op producer James Ford. Suck It And See draagt ook het stempel van Queens Of The Stone Age-frontman Josh Homme.

Arctic Monkeys nam Humbug grotendeels met hem op. Voor Suck It And See leverde Homme de achtergrondvocalen in het nummer All My Own Stunts. “Hij is degene die ons aanmoedigde om meer met zangharmonieën en gitaarsolo’s te doen”, vertelt Matt. “Wetende met wie hij allemaal gewerkt heeft, namen we dat graag van hem aan.”

Moeilijkheidsgraad

Zowel Helders als Cook zijn er van overtuigd dat ze in de loop der jaren veel betere muzikanten zijn geworden, toch schrikken ze soms van de moeilijkheidsgraad van hun eigen liedjes.

Helders bekent: “Op het eerste album staan nummers waar ik nog steeds moeite mee heb. Die zouden nu toch gemakkelijker moeten zijn! We schreven destijds snelle songs en als je die eenmaal een tijdje hebt laten liggen, vraag je je af: speelden we ze echt zo snel?”

Lees meer over:
Tip de redactie