AMSTERDAM - In de serie Het Verhaal Van vertellen artiesten wekelijks welke gedachte er achter een nummer zit en hoe hun werk tot stand kwam. Deze week: Yes, No, Maybe van Dazzled Kid.

Dazzled Kid is het pseudoniem van Tjeerd Bomhof, de zanger en gitarist van de Amsterdamse rockband Voicst. Bomhof bracht in januari zijn eerste soloplaat uit: Fire Needs Air. Het nummer Yes, No, Maybe is de tweede single van dit album. Een lied dat volgens de 33-jarige zanger per toeval ontstond.

“Ik was in Londen en daar had ik een paar dagen muziek gemaakt. Voor een deel in mijn eentje, maar ook met iemand anders. Toen ik terug moest had ik weer eens niet goed gekeken wanneer mijn vlucht ging. Ik dacht dinsdag, maar het bleek woensdag te zijn.”

Vervolgens zat de zanger een dag langer in de Engelse hoofdstad, zonder te weten wat hij nog kon doen. Uiteindelijk belde hij iemand die hij via-via kende. “Een hele goede liedjesmaker. Ik mocht bij hem langskomen, alleen vertelde hij me wel dat hij nog lag te slapen.”

De twee belandden op de bank, met de tv aan, hopend dat de inspiratie zou komen. “Ik wist in die periode niet goed wat ik wilde. Ik was veel aan het schrijven, maar ik wist niet of ik überhaupt wel een soloplaat wilde uitbrengen. Misschien ging niemand ooit de liedjes horen die ik toen aan het schrijven was. Ik was 'clueless', maar hij ook.”

Fretje

“We wilden een nummer maken, maar dat lukte niet echt”, vervolgt hij. “En ineens zei iets op de tv, een cartoon, een fretje: “Yes, no, maybe.” We keken elkaar aan en zeiden: “Fuck, dit is precies waar we het de hele tijd over hadden.” Daarna was het nummer in minder dan een uur af.”

Yes, No, Maybe verwoordt volgens Bomhof precies hoe hij zich in die periode voelde. Hij spreekt een stukje van de tekst uit: “Yes, no, maybe, I don't know. Take a breath and let it go. Alsof je tegen jezelf zegt dat je even moet ontspannen. Je kunt niet altijd weten waar dingen heen gaan. Soms moet je gewoon hopen dat het pad zich voor je ontvouwt.”