AMSTERDAM – Met het album Strip Me Away hoopt Natasha Bedingfield een plekje terug te winnen op de competitieve, door zangeressen gedomineerde popmarkt. “Ik hoop dat mensen me waarderen vanwege mijn stem en niet vanwege mijn uiterlijk”, zegt ze tegen NU.nl.

Natasha Bedingfield is een tijdje weggeweest. Haar tweede album N.B. dateert alweer uit 2007. Daarna richtte de Britse blondine haar vizier op de VS, waar haar tweede plaat in een andere configuratie en onder een andere titel (Pocketful Of Sunshine) verscheen. Het album bleek in de VS aanzienlijk succesvoller dan in Europa.

Dat is ook de reden dat haar derde album, Strip Me, eerst in de Verenigde Staten verscheen. Een half jaar later pas verscheen het – wederom in een aangepaste uitvoering – in Europa, met Strip Me Away als titel. “De VS was niet mijn voornaamste focus”, zegt Bedingfield ter verdediging van de marketingstrategie.

“Ik ben in de tussentijd met een Amerikaan getrouwd, dus ik heb daar ook wat tijd doorgebracht. Maar ik had nooit de intentie om daar permanent te blijven, want ik heb nog steeds een huis in Engeland.” Meteen een goede reden om haar album in Europa te promoten dus.

Uitgeblust

“Voor de promotie van het laatste album (N.B., oftewel Pocketful Of Sunshine, red.) was ik continu van huis. Ik was uitgeblust, omdat ik jarenlang onderweg was.” De verdeling zoals die nu is, vindt Bedingfield prettiger. “Ik werd gek van het constante heen en weer vliegen.”

Nu trekt de zangeres eerst de tijd uit voor het ene continent, voordat ze zich aan het andere waagt. “Veel Amerikanen zeggen van Europeanen dat ze niet weten hoe groot de VS is en hoe lang je nodig hebt om er doorheen te reizen. Het vergt veel moeite om te zorgen dat iedereen je muziek hoort.”

Radiostations

Volgens Bedingfield bepaalt haar platenmaatschappij in welke variant haar album in een bepaald deel van de wereld verschijnt. “Ik verkeer in de positie waarin mijn label de strategie uitzet. Het was niet mijn keuze om Pocketful Of Sunshine hier als nieuwe single uit te brengen, maar mensen bij radiostations vroegen naar dat nummer.”

“Daar hebben we aan toegegeven”, erkent ze. “Het is een logische keuze, want dat nummer was hier nog niet verkrijgbaar. Het zat al in een paar films (The Ugly Truth, Igor en Easy A, red.), dus mensen kenden het wel al. Ik kan niet alles uitbrengen wanneer ik dat wil, zoals Radiohead.”

Gevaarlijk

Strip Me Away bevat dus enkele oudere nummers. “Het is gevaarlijk om aan te nemen dat mensen automatisch verder gaan met waar je gebleven bent”, vindt Bedingfield. “Maar mijn volgende album zal weer overal ter wereld hetzelfde zijn.”

Zo heeft de zangeres van hits als These Words en Unwritten een aantal samenwerkingen met artiesten als Sia, Wyclef Jean, Ne-Yo en John Legend niet op dit album gezet. “Een paar daarvan bewaar ik voor mijn volgende album”, belooft ze.

Erkentelijk

Bedingfield vindt dat zij veel dank verschuldigd is aan een eerdere generatie popzangeressen. “Mensen als Deborah Harry en Mariah Carey hebben het mogelijk gemaakt dat het voor zangeressen makkelijker is om door te breken. Daar ben ik erg erkentelijk voor.”

“Ook ben ik trots op de invasie van Europese artiesten in de VS, waar ik ook deel van uitmaakte”, laat ze weten. “Toen ik begon, bevond popmuziek zich in een rare positie. Iedereen playbackte. Mijn label was geschokt toen ik zei dat ik live wilde zingen op tv.”

Paaldansen

“Ze zeiden: ‘Weet je het zeker? Waarom ga je niet paaldansen?’ Er staan ook allerlei dingen over mij op Wikipedia die niet kloppen. Ik haat Wikipedia. Er staat bijvoorbeeld dat ik bepaalde kleding nooit zou dragen. Dat is onzin. Ik wil alleen niet bekend staan vanwege mijn kleding, maar vanwege mijn stem.”

“Vrouwen zouden hun muziek niet enkel aan de man moeten kunnen brengen omdat ze er sexy uitzien, maar omdat ze goede muziek maken. Er zijn ook vrouwen die goede muziek maken en ervoor kiezen om sexy te zijn. Adele bewijst dat je er niet als een Barbiepop hoeft uit te zien om succesvol te zijn.”

Kunst

Zelf denkt Natasha Bedingfield dat ze heeft bijgedragen aan het feit dat veel huidige zangeressen niet prat gaan op een sexy imago. “Zo gaat dat altijd met kunst; iedereen bouwt verder op iets wat iemand anders al eens gedaan heeft.”

In een tijd waarin Lady Gaga en Adele de hitlijsten bestieren, is het volgens Bedingfield lastig om op te vallen. “Het is moeilijk om te veranderen. Je wilt groeien, maar wel nog steeds herkenbaar blijven. Dat is een delicate balans; je kunt ook teveel veranderen of te zeer blijven vasthouden aan een beproefde formule.”