TILBURG – Aan het begin van de middag plaatste Festival Mundial een weerswaarschuwing op de eigen site. Noodweer stond ons te wachten, het advies luidde pas na vijf uur te komen wanneer de donderwolken waren gepasseerd. De 24ste editie van het festival leek op de eerste dag in het water te vallen.

Bekijk alle lezersfoto's van Mundial op NUfoto

Gelukkig voor Boef En De Gelogeerde Aap hadden velen deze boodschap gemist of genegeerd. Bij aanvang van de show staat de tent rond Fontys Stage al goed vol, veelal de festivalbezoeker van ‘om de hoek’. En dat publiek gaat geheel mee in de mix van dubstep en hiphop die de drie heren.

Gehuld in shirts van de Tilburgse stichting No Guts No Glory (een stichting die geld inzamelt voor behandelingen van kankerpatiënten die niet wordt vergoed door de Nederlandse zorgverzekeringen – ja, daar heeft Nederland tegenwoordig een stichting voor nodig) speelt Boef En De Gelogeerde Aap het dak van de tent.

Meteen aansluitend breekt echter ook de hemel open. Schuilen voor de regen lijkt nu een belangrijker punt dan bands aanschouwen. Pas rond een uur of zes lijkt de hemel wat rust te hebben gevonden. Iets wat zich direct laat merken in de een bredere toestroom van publiek.

Rafelranden

Gelukkig zijn er genoeg overdekte plekken waar de bezoeker kan schuilen. Naast Fontys Stage, waar de gehele dag de paraplus buiten hangen, kan men voor muziek terecht bij Here Be Dragons. Het kleine podium wordt beheerd door Incubate en Paradox, die in hun programmering zorgen voor de rafelranden van de muziek.

Over het terrein van Festival Mundial lopen, betekent dat je in een paar stappen van de Afrikaanse klanken van Sierra Leones Refugee Allstars naar de Balkanfanfare van Platzak kunt lopen. Dit terwijl even verder op Goldfish de tent in beweging brengt met platte trance of De Kift met haar fanfarepunk de voetjes van de vloer krijgt.

Vuurinstallatie

En dat tekent het brede aanbod van het festival. Er is gekozen voor een kleinere opzet, maar met een grotere variatie. Het straattheater is uitgebreid en krijgt op zaterdag een vlammende afsluiting met de ontsteking van een grootse vuurinstallatie van Wim Doedel.

En ook het dansprogramma is sterker opgebouwd. Niet langer een klein podium in de buitenlucht, maar een serieuze tent, met daarin en daar omheen dansvoorstellingen, onder andere verzorgt door Danshuis Station Zuid.

Belgisch

De meeste mensen komen echter voor het hoofdprogramma op World Stage. Na de storm is het daar aan Selah Sue, die in 2009 ook al in Tilburg stond. Toen nog als aanstormend talent, alleen met haar gitaar. Nu met volledige band. De mooiste momenten van de show zijn echter toch wanneer de Belgische de gitaar omhangt en de band het podium even verlaat.

Dan is de rasperige zangeres op haar kwetsbaarst, maar meteen ook het krachtigst, vlammend. Wat daar wellicht bij meespeelt, is dat aan het begin van de set het bandgeluid slecht is gemixt. Gelukkig herstelt dat zich met elk nummer.

Uniek

Na Selah Sue is het aan Triggerfinger. Maar niet zonder nog even een kijkje te nemen bij Here Be Dragons. Daar verrast Zun Zun Egui met een sterke en vrij unieke mix van shoegaze, progrock en Afrikaanse ritmes, enigszins te vergelijken met Tamikrest.

Even later doet Triggerfinger niets verrassend, maar gewoon wat het moet doen; rubbersporen trekken door de modder en stoom van het natte veld blazen. Een ambachtelijke rock-‘n’-rollset, tot in de puntjes verzorgd, met zelfs de roadie in gillet.

Anti-climax

Bij aankondiging werd aangegeven dat de Belgen de beste liveband van de wereld vormen. Dat is een aanvechtbare stelling, maar de ambachtsmannen van Triggerfinger mogen zich zeker tot de top rekenen. Waardoor de jonge Paolo Nutini in eerste instantie ook als een anti-climax voelde.

Na de zwetende sex van de Belgen, nu het zoet en zwoel van de Schot. Zijn zonnige combinatie van soul, folk, pop, reggae en al dat andere dat sinds 1950 de revue heeft gepasseerd, steekt liefelijk af tegen de Belgen. De 24-jarige zanger doet zijn best, en zet soms zelfs het festivalveld in beweging.

Voldaan

Maar na Triggerfinger spelen, is een opgave die hij – ondanks de ingedronken moed – nog niet aan kan. Toch is het dan met een voldaan gevoel huiskeren.

Ondanks regen, ondanks Nutini, maar juist dankzij variatie op een festival dat de bodem waar in het wortelt niet vergeet en ondanks de korting in subsidie juist het algemeen beeld heeft verbreed.

Bekijk alle lezersfoto's van Mundial op NUfoto