'Scouting For Girls weet saaiheid te voorkomen'

LANDGRAAF - Met frisse moed staan de recensenten en fotografen van NU.nlen laatste dag van Pinkpop 2011 in het veld. Voordat Foo Fighters deze dag met veel gitaargeweld gaat afsluiten, begint Pinkpop rustig met Scouting For Girls, Dazzled Kid, Plain White T's en Two Door Cinema Club.

Scouting For Girls doet een goede poging het publiek op te warmen, voor zover de kampeerders nog niet de tent uitgebrand zijn. De toegankelijke pianopop van het trio spreekt iedereen wel aan, dus wat dat betreft kan er weinig fout gaan.

De festivalset varieert weinig van een regulier optreden van Scouting For Girls. Het hele podium wordt gebruikt en de boodschap van de band komt duidelijk over. Waar de band wel tegenaan loopt, is de matige zang van Roy Stride.

Vanwege zijn beperkte vocale bereik en de eenvoudige muzikale arrangementen moet Scouting For Girls andere trucjes gebruiken om de volle speeltijd spannend te blijven. Gelukkig zijn er hitjes genoeg om te voorkomen dat saaiheid zich meester van het optreden maakt. (PO)

Plain White T's

Plain White T's slaat zich ook zijn optreden door met dank aan een handvol hits. Tom Higgenson blijkt echter een veel betere zanger dan zijn Britse collega Stride. De band als geheel is hoe dan ook muzikaler dan Scouting For Girls, maar beiden zijn live even braaf.

Higgenson dirigeert zijn publiek alsof het een symfonieorkest is. Muzikaal en visueel sterk, hoewel Plain White T's veel te lieflijk is. Rock-'n'-rolltaferelen blijven uit, althans op het podium.

Deze band draait om liefde, knuffelen en zoenen bij het openhaardvuur. Met Plain White T's in de slaapkamer heb je geen glijmiddel nodig. (PO)

Dazzled Kid

Drie jaar terug zette Tjeerd Bomhof met Voicst de tent van Pinkpop op zijn kop, maar nu moet hij het alleen oplossen. Hoewel solo vandaag ook niet echt het juiste woord is, want er staat een behoorlijk leger aan mensen op het podium.

Desalniettemin is de show allesbehalve explosief en vooral een klein uurtje leuke liedjes die allemaal heel erg op elkaar lijken. Toch staat de tent goed vol voor de zanger en wordt er vrolijk meegeklapt op de meeste nummers.

Probleem

Dancing On The Ceiling is een bescheiden hoogtepunt vandaag. Bomhof vindt het zelf allemaal prachtig en staat er af en toe bij alsof hij de gitaarsolo ter plekke aan het uitvinden is. Daar zit het probleem hem een beetje in vandaag: hij wilt te veel.

De liedjes zijn leuk, maar ze vragen helemaal niet om extra geklooi met gitaren. Houd het maar bij makkelijk te behappen popliedjes Tjeerd, daar ben je het beste in. (HG)

Two Door Cinema Club

Een makkelijke overgang is het naar Two Door Cinema Club, dat ook een set presenteert die grossiert in aanstekelijke popdeuntjes. Zo groot als in andere landen (zoals Frankrijk bijvoorbeeld, waar het hele land uitloopt voor de band) zijn ze hier niet, maar een feestje is het wel op de al aardig volgelopen weide.

Met nummers die vooral draaien om 'party' en 'dancing' kan dat ook niet anders natuurlijk. Hetzelfde probleem als bij Dazzled Kid even eerder komt echter ook hier om de hoek kijken.

Knallers

Het lijkt allemaal wel heel erg op elkaar en echte knallers zitten er niet tussen. Gelukkig is de zang prima en goed genoeg om Mainstage aan te kunnen en lijkt de band er bijzonder veel zin in te hebben.

Two Door Cinema Club is een leuke band om de dag mee te beginnen, maar terugkijkend op deze editie zullen ze geen echte rol van betekenis spelen. (HG)

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie