AMSTERDAM - “Ik heb nooit enige vorm van muzikale training gehad. Ik doe maar wat”, bekent de Australische singer-songwriter Scott Matthew tegenover NU.nl. Toch heeft hij inmiddels al drie albums uitgebracht, waarvan de Gallantry's Favorite Son de meest recente is.

Voordat Matthew als solo-artiest aan de slag ging, werkte hij onder de naam Elva Snow samen met Spencer Cobrin, een voormalig bandlid van Morrissey. Daarnaast maakte hij soundtracks voor diverse animeseries, zoals Ghost In The Shell. Inmiddels woont de Australiër in New York en focust hij zich volledig op zijn eigen werk.

Een vreemde gewaarwording volgens de artiest. “Deze keer was ik veel bezig met de wens dat het album goed ontvangen zou worden. De afgelopen vijf jaar van mijn leven waren namelijk zo leuk, dat ik niet wil dat het ophoudt," zegt hij.

"En als dat wel gebeurt zou ik niet weten wat ik moet doen. Ik heb namelijk helemaal geen andere kwaliteiten.” Dat doet Matthew vrezen dat zijn inspiratie ooit op zal drogen. “Ik heb constant de angst dat ik geen nieuw liedje meer kan schrijven.”



Die angst hangt volgens hem nauw samen met het missen van muzikale theorie. “Ik ben niet bekend met het systeem, ik heb juist helemaal geen systeem. Daarom ben ik bang dat ik het niet meer kan in de toekomst, want ik weet achteraf nooit hoe ik het heb klaargespeeld om wederom een album te maken."

"Er zit voor mij niks anders op dan er blind op te vertrouwen dat er weer nieuwe ideeën komen.” De vorige twee albums van de zanger kenmerkten zich door de droevige toon. Op dit album laat hij af en toe ook zijn zonnige kant horen.

Afwijken

Dat was echter niet vanzelfsprekend vertelt hij. “Door de jaren heen heb ik meer affiniteit ontwikkeld met tragere, emotionele nummers. Daar voel ik me als muzikant comfortabel bij. Dus als ik begin te schrijven, word ik onbewust die kant op gestuurd. Maar daarom is het ook goed om daar af en toe bewust van af te wijken."

"En zo anders is het nou ook weer niet”, relativeert hij. Als persoon is hij constant op zoek naar een balans tussen het licht en het donker. “Je moet geen enkele kant van jezelf ontkennen, of het nou leuk of minder leuk is. Die kanten verkennen voelt voor mij als iets positiefs.”