Bob Fosko werd apathisch van musicalrol

AMSTERDAM – Bob Fosko revitaliseerde het oude werk van punkband Raggende Manne en smartlappenband De Gorelev door er orkestversies van te maken op het album Klassiek Raggen. Hij zag er voor aanvang weinig heil in. “Het begon als een redelijk vrijblijvend experimentje”, zegt hij tegen NU.nl.

“Aanvankelijk was ik er niet echt enthousiast over”, vertelt de voormalige voorman van Raggende Manne en De Gorelev. “Raggende Manne is achter de rug, dat ga ik niet meer doen. Tijdens het festival 3daysON in Deventer hebben we toen drie liedjes met orkest gedaan, waarvan één van Raggende Manne, en dat smaakte wel naar meer.”

Fosko kreeg naar eigen zeggen “energie” van de eenmalige samenwerking. “Tijdens de repetities zei ik al; ‘Dit moeten we eigenlijk opnemen.’ Het is te gek om klassieke muzikanten die van papier lezen te zien glimlachen bij Poep In Je Hoofd.”

Behalve dit lijflied van Raggende Manne namen Bos Fosko en Het Kollektief Roest & Wrakhout op initiatief van Productiehuis Oost-Nederland nog een aantal andere nederpunkklassiekers op voor het album Klassiek Raggen, waaronder Nee’s Niks, Kramp Van Je Kanis en de voetbalhit Naar Vore.

Hitje

Dat nummer uit 1994 werd een bescheiden hit, net als zijn vorige voetballied. “In 2008 had ik een hitje met De Bal Moet In Het Net. Die stond in het midden van de Top 100, met 700 downloads. Dat leverde 350 euro op, terwijl het tweeduizend euro kostte om het te maken.”

“We hebben met carnaval een liedje gemaakt, Mien Waar Is M’n Facebook. Maar dat heeft het niet gedaan helaas.” Hoewel Fosko aangeeft dat hij “vrij laat kwam” met zijn carnavalssingle, verwijt hij andere tegenvallende verkopen voor een deel aan de Nederlandse radio.

Giel

Zo meent Fosko dat zijn single Grappen Op De Radio geflopt is vanwege het gebrek aan airplay. “Dat liedje is geschreven over Giel Beelen, naar aanleiding van zijn nachtprogramma. Hij had zich laten pijpen door een hoer. Ik dacht: ‘Tja, op de radio. Als je dat nou op tv doet.’”

“De KRO vroeg of ik het wilde uitbrengen en ze zouden me steunen. Maar de zogenaamde muziekpolitie van Radio 3 wilde er niks mee doen. Alleen de KRO heeft het een paar keer gedraaid. Die haat-liefdeverhouding is altijd zo gebleven.”

Partij

Wijlen Arbeidsvitaminen-presentator Wim Rigter gaf uitleg aan Fosko. “Wim zei tegen mij; ‘Niemand gaat het steunen, want je bent geen partij.’ Hij vond het leuk om het af en toe te draaien, maar hij kon er niet vol op inzetten. Hij gaf min of meer aan dat popradio een ding is van de popindustrie.”

“Dat vond ik opmerkelijk, maar wel heel eerlijk. Ik heb het gevoel dat dj’s veel meer aan de kant van de industrie staan, dan aan de kant van de muzikanten.” Even wilde Fosko zelfs stoppen met muziek maken. “Ik wilde me niet telkens op de ziel laten trappen door de media.”

Grap

In de jaren negentig ging het Fosko echter voor de wind met veelvuldige airplay en hitparadenoteringen. Veel van die projecten begonnen als grap, zoals Blunt Axe en Hakkûhbar. “Als een single 115.000 exemplaren verkoopt is het geen grap meer”, zegt hij over de single Gabbertje.

“Met Raggende Manne bleven de verkopen steken op tienduizend stuks. Dat was zelfs voor die tijd niet heel weinig. Het gaf ons bestaansrecht, want er was een markt voor.” Gabbertje beëindigde echter bij toeval het commerciële succes van het genre happy hardcore.

Zakelijk

Hakkûhbar scoorde daarentegen een nummer 1-hit met Gabbertje en ook de opvolger Supergabber bereikte de top 3. “Dat is zakelijk enorm verkeerd gelopen”, geeft Fosko toe. Studio-eigenaar Vince Clark (van Erasure) wilde geld zien van producer Ad de Feyter.

Per saldo is Fosko dus weinig rijker geworden van Hakkûhbar. “Ik heb niet zoveel met geld, dat is een beetje mijn probleem”, grapt hij. “En ik had geen manager, dat was toen wel goed geweest.”

Moedertaal

Een poging de Duitse markt te veroveren met een vertaling van Gabbertje (getiteld Ratzekahl) bleef vooral bij een proefballon. “Als je eigenheid wil laten doorklinken dan moet je het bij je moedertaal houden”, vindt Fosko, hoewel hij zich realiseert dat je zo je markt verkleint.

“Ik wil geen kritiek geven op Kane, maar dat is echt een business. Dat moet ook goed lopen en veel mensen bereiken. Maar dat is nooit mijn doel geweest. Nu heb ik makkelijk praten, want ik haal veel van mijn verdiensten uit ander werk. Dat is voor Kane niet zo.”

Apathisch

Momenteel werkt de zanger in Frankrijk aan een nieuw album met De Groep Fosko. Klassiek Raggen is een tijdelijk uitstapje. “Ik raak snel verveeld”, bekent hij. “Ik speelde ooit een rol in My Fair Lady. Dat was echt een brug te ver. Ik ben een half jaar lang blij geweest dat ik ’s avonds niet hoefde te spelen. Ik werd er apathisch van.”

Met hernieuwde energie keert Bob Fosko binnenkort weer terug op de Nederlandse podia met het geliefde werk van Raggende Manne. “Ik heb geen idee of het aan gaat slaan. We treden op vanaf de zomer tot eind van dit jaar. En dan komt er weer iets nieuws.”


Bob Fosko en Het Kollektief Roest & Wrakhout treden op 14 april op in Paradiso in Amsterdam en op 26 mei in Luxor Live in Arnhem. Verdere concert- en festivaldata staan op de website van Klassiek Raggen.

Lees meer over:

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie