AMSTERDAM – Met zijn nieuwe, tweetalige album Euphoria wil Enrique Iglesias zowel de Engels- als de Spaanstalige markt bedienen. Hij noemt het zijn meest eclectische werk tot dusver.

“Ik ben erin geslaagd uit mijn comfortzone te stappen en dat is niet gemakkelijk”, aldus de Spaanse zanger.

Enrique Iglesias (35) debuteerde in 1995 met een titelloos, Spaanstalig album. Daar werden in de eerste week een half miljoen exemplaren van verkocht. Het vierde album Enrique (1999) was de eerste Engelstalige plaat van de geboren Spanjaard.

Opvolger Escape (2001) is tot op heden zijn grootste commerciële succes: het album ging wereldwijd al meer dan tien miljoen keer over de toonbank.

Het negende studioalbum Euphoria bevat samenwerkingen met internationale popsterren als Usher en Akon, maar ook met Wisin & Yandel uit Puerto Rico en de Dominicaanse zanger Juan Luis Guerra.

Eclectisch

“Normaal gesproken deed ik niet zoveel samenwerkingen op mijn albums,” aldus Iglesias “, maar op deze staan er een paar. Ik denk dat de plaat daardoor eclectischer is dan welk voorgaand album dan ook.”

Iglesias geeft toe dat het schrijven niet vanzelf ging. Het artiestenbestaan staat hem soms tegen. Sterker nog: hij denkt elke dag aan stoppen. “Ik moet eerlijk zijn. Er zijn momenten waarop je denkt: heb ik hier nog wel zin in? Maar dan komen er nummers voorbij die alles goed maken.”

Blijdschap

De zanger verklaart zich nader: “Altijd als je een album maakt ben je op zoek naar momenten die je extreme blijdschap bezorgen. Dat gebeurt als je een nummer schrijft waarvan je wilt dat de hele wereld het hoort. Ik geloof oprecht dat ik op dit album vier of vijf van die momenten heb weten te vangen.”

Iglesias noemt eerste single I Like It (met Pitbull), Cuando Me Enamoro (met Juan Luis Guerra), One Day At A Time (met Akon) en Heartbeat (met Nicole van de Pussycat Dolls). Dat zijn volgens hem de “gouden” momenten op Euphoria.

Moeilijk

Het is niet waarschijnlijk dat het album net zo goed verkoopt als bijvoorbeeld Escape. Iglesias ondervindt aan den lijve hoe moeilijk de muziekindustrie het tegenwoordig heeft. “Ze hebben nog geen oplossing gevonden voor de piraterij”, zegt hij.

“Er staat een heel team achter mij. Vroeger waren dat honderd man, nu vijftig. Veel mensen worden ontslagen. Ook merk ik dat er weinig nieuwe artiesten zijn omdat platenmaatschappijen niet investeren. Ze verbinden zich alleen aan namen die al beroemd zijn. Begrijp me niet verkeerd: voor mij is het gunstig, maar niet voor de nieuwe artiesten.”