NEW YORK – Herbie Hancock werkt op zijn nieuwe album, The Imagine Project, samen met artiesten als Pink, John Legend, Dave Matthews en Jeff Beck. NU.nl zocht de jazzlegende op in New York.

“Ik moet eerlijk bekennen dat ik vooraf niet iedere artiest op het album kende. Van sommigen had ik nog nooit gehoord, anderen kende ik van naam, maar had ik nog nooit een liedje van gehoord”, vertelt de jazzpianist.

“Gelukkig heb ik met Larry Klein een hele goede producer in huis, die veel beter ingevoerd is dan ik en precies weet wiens stem bij welk liedje zou passen.”

Klein is ook verantwoordelijk voor de selectie van nummers op de plaat, allemaal covers. “In jazz zijn er gelukkig geen heilige hokjes, daar kun je alles coveren. Ik vond het vooral belangrijk dat de nummers, en de vocalisten overigens, bij het thema pasten.”

“The Imagine Project gaat over vrede en harmonie”, zo legt hij uit. “Muziek is een universele taal, die iedereen spreekt en begrijpt. Het verbindt, en dat is in deze tijden van individualisering en verharding van de samenleving belangrijk. Daarom zingt iedereen in zijn eigen taal en zijn veel nummers op locatie opgenomen. Van Mumbai tot Sao Paulo.”

Black Eyed Peas

Niet alle samenwerkingen konden doorgaan. “Black Eyed Peas en Sting zeiden hun medewerking toe, maar helaas waren die verhinderd. Ik ben de helft van de tijd op tournee, en de meewerkende artiesten ook. Dat was op z'n zachtst gezegd wat lastig qua agendaplanning.”

“Elton John wilde graag meedoen, maar het nummer dat we voor hem hadden uitgezocht viel helaas buiten zijn vocale bereik. Die track hadden we al opgenomen, en voor het opnemen van een nieuw nummer was jammer genoeg geen tijd of überhaupt ruimte op de plaat. Maar stel je voor”, glundert hij, “ik had gewoon met Elton John samengewerkt kunnen hebben. Die man is een levende legende.”

Spiegel

Die opmerking is uit de mond van Hancock een beetje vreemd, want ook hij wordt door velen beschouwd als levende legende. “Ach ja, ik doe overdag dezelfde dingen als jij hoor. Ik sta echt niet iedere ochtend voor de spiegel van 'Zo, hoe is het met de levende legende vandaag?'”, lacht Hancock.

De stelling dat jazz op het muzikale toneel langzaam naar de achtergrond aan het verdwijnen is, onderschrijft Hancock niet. “Het jazzpubliek wordt steeds ouder en van de oude garde van jazzartiesten blijven er maar weinig over, dat klopt. Ik moet helaas bijna iedere dag nieuwe mensen aan mijn lijstje om voor te chanten toevoegen (Hancock is Boeddhist, red.).”

“Toch zie ik het niet somber in. Je moet tegenwoordig alleen beter weten waar je moet zijn. Bij jullie heeft Rotterdam bijvoorbeeld een levendige jazzscene en ook in Amsterdam gebeuren veel mooie dingen. Het is wat meer underground geworden. Nieuwe aanwas is er sowieso genoeg. Ik zie veel jonge talenten van de conservatoria afkomen.”

Miles Davis

Hancock’s carrière kwam in 1963 in een stroomversnelling terecht toen hij door Miles Davis gevraagd werd om in zijn band te komen spelen. De pianist is er van overtuigd dat hij zonder de hulp en kennis van de wereldberoemde trompettist nooit zover was gekomen.

“Hij heeft me laten zien dat het in jazz allemaal draait om grenzeloosheid, buiten de gevestigde hokjes denken. En dat het niks uitmaakt als je daarmee een keer genadeloos onderuit gaat. Dat is de beste les die ik ooit gehad heb, toen ging er een wereld voor me open.”

“Weet je, ik mis Miles niet, omdat ik niet het idee heb dat hij weg is. Ik draag hem nog altijd bji me. Bij iedere opname die ik doe en bij ieder optreden denk ik nog wel even aan hem. Ik heb zo waanzinnig veel van hem geleerd, daar heb ik nog iedere dag wat aan.”

Herbie Hancock speelt 10 juli op het North Sea Jazz festival in Rotterdam.