AMSTERDAM - In de serie Het Verhaal Van vertellen artiesten wekelijks welke gedachte er achter een nummer zit en hoe hun werk tot stand kwam. Deze week: Rules Don't Stop van We Are Scientists.

Amerikaanse indie-rockband onder leiding van zanger en gitarist Keith Murray en bassist Chris Cain, bracht 14 juni het vierde studioalbum Barbara uit.

In de bezetting werd er teruggeschakeld van vier naar drie muzikanten, om zo de juiste omstandigheden te scheppen voor een energieke, dansbare plaat.

De single Rules Don't Stop was het eerste nummer dat voor het album werd geschreven en was daardoor direct een blauwdruk voor de rest van de plaat, vertelt Murray.

“We wilden dat het kort, catchy, maar niet te simpel zou klinken. Dit nummer is daar een goed voorbeeld van, want het is erg gevarieerd.”

Het nummer heeft zijn wortels in twee Amerikaanse steden: New York en Miami. “Ik weet nog goed dat we in februari in onze ijskoude oefenruimte in een kelder in Brooklyn met dat nummer bezig waren”, zegt de zanger met een grijns. “We voelden ons behoorlijk ellendig, maar het grootste gedeelte van Rules Don't Stop is daar geschreven.”

Niet alleen qua gevoel was het nummer de rode draad voor de andere nummers, ook het gitaargeluid dat we terughoren op Barbara is grotendeels gebaseerd op de eerste single.

“Ik speelde met allerlei effectenpedalen, ontzettend leuk. Uiteindelijk klonk mijn gitaar haast als een orgel. Al die effecten hoor je op de rest van de plaat terug.”

Murray schreef de bridge in Miami, in het appartement van zijn zus. “Zij was daar tijdelijk weg omdat ze bevallen was van haar zoon. Ik zat daar in mijn eentje dronken de nummers af te maken omdat we het album bijna gingen opnemen.”