AMSTERDAM – In Nederland geeft het winnen van Idols geen garantie voor succes in het buitenland, laat staan wanneer je tweede wordt in de finale. Dat ligt anders voor de Zweedse zangeres Amanda Jenssen. Zij brengt haar tweede album Happyland in Europa uit.

In mei 2008 verscheen haar debuutalbum Killing My Darlings in Zweden, dat dubbel platina werd. Haar single Amarula Tree – waarmee ze enige airplay op 3FM verwierf – staat oorspronkelijk op dat album. Op de internationale versie van Happyland is het toegevoegd als bonustrack.

“Dat was niet mijn keuze”, zegt Jenssen. “De platenmaatschappij hier (Sony Music, red.) vond dit een geschikte single.”

De single-release van de remixversie van Amarula Tree is exclusief voor Nederland, meldt Jenssen. “Deze versie is deels opnieuw opgenomen. Ik heb het opnieuw ingezongen, want ik wilde het beter doen dan op de eerste versie. Ook wilde ik niet iets uitbrengen dat ik twee jaar geleden al gemaakt heb. Dus we hebben er wat aan veranderd.”

Grap

Jenssen schreef het nummer Amarula Tree samen met Pär Wiksten van de eveneens Zweedse band The Wannadies. “Eigenlijk is het nummer als grap ontstaan. We hadden een keer Amarula-likeur gedronken en die naam is in mijn hoofd blijven hangen.”

Tijdens een improvisatie in de studio kwam het woord weer bovendrijven. “Pär drukte op de opnameknop en toen kwam de melodie van Amarula Tree uit mijn mond. Ik besloot dat we dat erin hielden.” Het resultaat was een nummer 2-notering in Zweden.

Idols

In de Zweedse Idols-finale van 2007 legde Amanda Jenssen het af tegen Marie Picasso, die uiteindelijk nipt de finale won. “Het was een uitdaging om mensen ervan te overtuigen dat ik geen karaokezangeres was. Ik was bang dat ik mijn ziel verkocht had en dat mensen me zouden zien als het meisje dat vijftien minuten op televisie was.”

“Dat label is de prijs die je betaalt als je die korte weg neemt”, meent Jenssen. “Het grote verschil met mij is dat ik vooral altijd iemand was die liedjes schreef en niet zozeer een zangeres. Mijn vrienden hebben me opgegeven. Maar ik heb er geen spijt van.”

Zweden

In tegenstelling tot de Nederlandse winnaars van Idols en soortgelijke talentenjachten, had Jenssen veel creatieve inbreng. “Het zou niet werken wanneer dat niet zo was”, zegt de zangeres stellig over haar label. “In Zweden heb ik het voor het zeggen.”

“Ik heb mijn eigen ideeën en visies van hoe ik het wil. Ik denk dat de platenmaatschappij dat wel door had en mij maar mijn gang lieten gaan.” Voor de buitenlandse release is dat anders. “Ik vertrouw erop dat ze het beter weten dan ik.”

Depressie

Amanda Jenssen heeft zich een imago aangemeten dat geïnspireerd is door muziek, films en mode uit de jaren ’30, de tijd van de Grote Depressie. “Ik ben altijd gefascineerd geweest door oude dingen, iets met een historie.”

“Toen ik vijftien was kreeg ik met kerst een jazz-cd van mijn vader; Jazz Ladies, met Billie Holiday en Ella Fitzgerald. Toen ik hen hoorde dacht ik ‘oh, mijn God!’. Vanaf toen heb ik ze gevolgd en hun vrienden ontmoet. Die muziek is heel elegant en decadent, maar tegelijkertijd heel eerlijk en rauw.”

Vingerafdruk

“Ik heb altijd van die muziek gehouden”, zegt Amanda Jenssen over oude jazz. “Maar er zit meer in mij. Ik schrijf liedjes en meestal zie ik pas wat het is als de plaat klaar is. Ik bepaal niet hoe het gaat klinken voordat ik het maak. Maar mijn vingerafdruk zit erop.”

“Liedjes schrijven is als een soort heilige plek waar ik mijn emoties kwijt kan. Toen ik daar pas mee begon, liet ik het aan niemand lezen. Het was te persoonlijk. Het werkt therapeutisch om die geheimen te verwerken in een schilderij of een dagboek.”

Borderline

Één van haar meest persoonlijke liedjes is Borderline. “Ik schreef het ’s ochtends vroeg, uit het niets. Het gutste uit me. Dat was erg speciaal; alsof ik weer dertien was. Ik was ergens teleurgesteld over.” Jenssen kijkt zwijgzaam naar buiten. “Meer wil ik er niet over kwijt.”

Amanda Jenssen is blij met Happyland. “Toen ik het eerste album maakte moest ik leren hoe alles werkte. Nu heb ik de ervaring, de kennis en het gereedschap. Daarom noem ik Happyland mijn tweede debuutalbum.”