AMSTERDAM- De Engelse singer-songwriter Laura Marling houdt niet van interviews en fotoshoots. Ze wil gewoon muziek maken en optreden. Haar fans heeft ze dan ook liever op een afstandje.

"Het is nooit een goed idee om mensen die je bewondert te ontmoeten. Ik maak de muziek en zij luisteren ernaar. Waarom zou je dat veranderen? Het is goed dat er een bepaalde afstand tussen fan en muzikant is", vertelt Marling aan NU.nl.

Toch raakt ze beetje bij beetje gewend aan het leven van de spotlights. Marling is gegroeid sinds haar debuutalbum Alas I Cannot Swim. "Het verschil tussen een meisje en een vrouw? Misschien wel ja. Ik ben veel verder dan toen."

Band

Haar nieuwe album I Speak Because I Can is een stuk grootser dan de debuutplaat. In tegenstelling tot Alas I Cannot Swim werd deze opgenomen met een volledige band, waardoor er een groter geheel ontstond.

"Het is een ontzettend groot verschil. Of je nu in je eentje, of met een hele band in de studio staat. De muzikanten drukten ook een stempel op deze cd. Het geluid is grootser dan op mijn debuut."

Schuchter

Het begon voor Marling allemaal bij Noah And The Whale, waar ze als achtergrondzangeres fungeerde. "Heerlijk was dat, zingen maar niet degene zijn waar iedereen naar kijkt. Dat mis ik soms wel een beetje, haha."

Want vrouw of niet, diep van binnen is Laura Marling nog steeds hetzelfde schuchtere en onzekere meisje, met een paar ogen die alles en iedereen laten smelten. Haar laatste verovering is Marcus Mumford van Mumford & Sons, die ook meezingt op het nummer I Speak Because I Can.

Integratie

Op I Speak Because I Can zingt Marling onder meer over integratie en beschrijft de zangeres een hartverscheurende briefwisseling tussen een soldaat en zijn thuisgebleven vrouw. "Dit is vast niet het antwoord waar je op zit te wachten", zegt ze middenin een betoog over integratie en immigratie.

"Iedereen is een voorstander van een multiculturele samenleving, zolang het maar niet in hun straat is. Mensen moeten meteen alles en iedereen begrijpen. Dat is niet nodig, je moet niet willen weten wat er achter iedereen schuilgaat."

Anonimiteit

Dat sluit goed aan bij haar eigen filosofie. Marling vindt het niet nodig dat iedereen haar probeert te doorgronden en begrijpen. Het liefst speelt ze haar nummers op het podium en verdwijnt ze vervolgens weer in de anonimiteit.

Alsof Marling het nog niet druk genoeg heeft staat er dit jaar alweer een volgend album in de planning. "Ik heb nog veel nummers over. Het wordt een soort verlengstuk van I Speak Because I Can. Maar toch ook weer anders. Het is ook moeilijk uit te leggen, je hoort het vanzelf wel deze lente."