AMSTERDAM - In de serie Het Verhaal Van vertellen artiesten wekelijks over hoe hun werk tot stand kwam en welke gedachte er achter een nummer schuilt. Deze week Zonder Om Te Kijken (Een Maatpak- en BlackBerry-Boys Blues) van JW Roy.

Jan Willem Roy (1968) debuteerde in 1997 met Round Here. Er volgden nog drie Engelstalige albums vóór Roy de overstap naar het Nederlands maakte.

Eerst nog in het Brabants (Laagstraat 433, 2005), later in 'gewoon' Nederlands (JW Roy, 2008). Zonder Om Te Kijken is te vinden op Weet Het Zeker..., het tweede Nederlandstalige album van de in Amsterdam woonachtige Brabander.

Het nummer is een herbewerking van 6th Street (The Corner Of Your Mind), het prijsnummer van Deeper Shades (1999). Het gaat over het faillissement van productiemaatschappij The Entertainment Group (TEG) van Marco Borsato, waar Roy onder contract stond – vandaar de ondertitel Een Maatpak- en BlackBerry Boys Blues.

Roy: “Ik had nog best wel wat geld tegoed. Daar werd ik in eerste instantie heel boos van. Een soort aloude protestwoede die paste op de melodie van 6th Street.”

Aanval

De tekst is te lezen als een frontale aanval op TEG, maar het hoeft niet, aldus Roy. “Het zou ook een liefdeslied kunnen zijn. Of kunnen gaan over een vriend die je besodemieterd heeft.”

Zinnen als 'Ik ben nog lang niet klaar met jou / Dat kun je vergeten / Je hebt me bedonderd / M'n bord leeggevreten' bevestigen dat. “De eerste twee LP's die ik kocht waren van André Hazes en John Denver”, vervolgt Roy. “Dit lied heeft wel een soort smartlappengevoel.”

Over het hoe en waarom van het faillissement kan Roy weinig zeggen. Hij had een publishing contract en werd dus niet door TEG geboekt. “Ik had alleen maar goede ervaringen”, zegt hij.

“Nu is er een curator, maar daar krijg je geen antwoord van. Tenzij je boven een miljoen tegoed had – nou, dat heb ik niet.” Het faillissement heeft één groot voordeel: Roy kan in het theater zijn geliefde 6th Street (“zo'n fijn liedje”) ten gehore brengen – in het Nederlands dit keer.