AMSTERDAM – Na twee albums te hebben afgeleverd met a balladeer trekt frontman Marinus de Goederen de stoute schoenen aan en lanceert zijn eigen soloplaat. Met Sorry, Kid levert hij onder de naam mr a balladeer een album af met een duidelijk singer-songwriter tintje.

Met een serie huiskamerconcerten hoopt De Goederen zijn album aan de man te brengen.

Het idee van huiskamerconcerten ligt niet echt voor de hand, hoe heb je dat bedacht?
“In het verleden heb ik wel eens kleine optredens gedaan op bootjes en bij een sta-caravan. Op zo’n aparte plek krijgt een optreden iets speciaals en de mensen hangen aan je lippen."

"Voor mijn nieuwe album ben ik low-key begonnen met wat promotie via Twitter, Facebook, de mailinglist van a balladeer en toen moest ik weer aan die optredens denken. Zoiets wilde ik weer doen en zo kwam ik op het idee van die huiskamerconcerten.”

Je doet alle promotie dus zelf?
“Een vriendin helpt me bij het selecteren van huiskamers, verder doe ik alles zelf. Ik heb nu geen grote platenmaatschappij achter me die dat allemaal voor me doet. Zij kunnen makkelijker zeggen dat ze me toch echt moeten interviewen omdat mijn nieuwe album zo ontzettend goed is. Van mezelf kan ik dat gewoon niet, dat krijg ik m’n strot niet uit. Dus het is fijner als iemand dat voor je kan doen.”

Was het niet makkelijker geweest om dit gewoon samen met de andere bandleden van a balladeer te doen?
“Ik wilde dit graag helemaal zelf doen. Ik weet niet precies waarom, het voelde gewoon goed. Je hebt zelf 100% controle over wat je doet en het maakt niet uit of het commercieel zal scoren of wat voor nummers erop staan. Ik heb zelf alles betaald, dus er is ook geen druk van een platenmaatschappij.”

Je hebt alles zelf betaald? Is dat niet erg prijzig?
“Ja klopt, al hebben sommige gastmuzikanten het wel voor een vriendenprijsje gedaan. Het strijkkwartet van het Metropole-orkest heeft ook wat partijen ingespeeld, en dan betaal je zo duizend euro voor drie uurtjes. Maar ja, zij zijn dan ook wel gewoon heel erg goed.”

De belangrijkste vraag is natuurlijk: waarom solo?
“Ik was de liefde voor muziek een beetje kwijt. Ik had het gevoel een slaaf te zijn geworden van m’n eigen ding: het schrijven van liedjes. Ik wilde helemaal from scratch beginnen, zonder bepaald einddoel. Gewoon wat opnemen en kijken wat eruit voortkomt, als het maken van een tastbare herinnering. Dat is op de één of andere manier belangrijk voor mij.”

Is het lastig om op die manier te werken?
“Ik ben altijd met mijn muziek bezig. In m’n achterhoofd blijft het rondspelen, dus voor mij is het eigenlijk de enige manier van werken. Vaak speel ik wat op de gitaar en daar zing ik wat brabbelengels overheen."

"Eerst vond ik dat heel gek, maar het blijkt dat meer schrijvers het zo doen. Later luister ik dat terug en dan zoek ik daar teksten bij of een gevoel, tot het klopt. Het zou me benauwen om na een paar maanden touren verplicht weer twaalf nummers eruit te persen.”

Waren de andere bandleden het eens met je beslissing een soloalbum te maken?
"Onze drummer, Tijs Stehmann, heeft wat partijen ingespeeld, maar zich er verder niet mee bemoeid. Erik, de gitarist, is inmiddels gestopt met a balladeer, dus wat hij ervan denkt maakt eigenlijk niet zoveel uit. Maar waarschijnlijk was hij er toch niet voor te porren om een hele CD met dit soort nummers te vullen.”

Hoe kijk je na drie albums en bijna tien jaar in de muziekindustrie terug op die tijd?
“Tegenwoordig moet er altijd iets extra’s zijn. De muziek zelf is niet meer het belangrijkste, je moet er iets omheen doen wat de aandacht trekt. Toen we met a balladeer in 2006 onze eerste plaat uitbrachten wilden we bij een groot platenlabel en een zo groot mogelijk publiek aanspreken."

"Dat is nu niet meer zo. Ik wil vooral maken wat ik wil maken, maar ondertussen ook proberen rond te komen van de muziek. Dat is niet makkelijk, maar als je al zo lang bezig bent in de muziek, zit het in je bloed. Ik kan niets anders.”

Meer weten over a balladeer en Marinus de Goederen? Kijk op NLtracks.