ROTTERDAM – De Canadese band Hot Hot Heat komt op 8 juni met een nieuw album, getiteld Future Breeds. Frontman Steve Bays sprak met NU.nl over de nieuwe plaat.

Het laatste muzikale teken van leven van Hot Hot Heat is alweer enkele jaren oud. In 2007 wordt het album Happiness Ltd. uitgebracht, waarna het bericht volgt dat de band de samenwerking met platenmaatschappij Warner heeft opgezegd.

Vervolgens blijft het op enkele incidentele optredens na opvallend stil rond het viertal. Tot de band eind februari opeens weer opduikt voor een concert in de Rotown in Rotterdam.

Voor het optreden schuift NU.nl aan bij Bays. De zanger/toetsenist benadrukt dat de band niet door het label aan de kant is gezet of dat er sprake zou zijn van ruzie.

Aanpak

“Het was een gezamenlijk besluit. Warner wilde nog wel een album doen, maar we hebben zelf gevraagd of we weg mochten. Op papier klinkt de aanpak die ik voor ons nieuwe album in mijn hoofd had voor een label niet heel erg aantrekkelijk, dus ik begrijp heel goed dat ze ons hebben laten gaan.”

“Ik wilde een studio bouwen, en mezelf een jaar fulltime de tijd gegeven om te leren produceren” licht Bays zijn plannen toe. “Zo kon de plaat echt helemaal ons eigen ding worden, zonder inbreng van iemand van het label. Ik wilde per se geen radiovriendelijke nummers maken. Zulke ideeën wordt natuurlijk geen enkele platenmaatschappij vrolijk van.”

E-bay

De band kwam terecht op de achtste verdieping van een verlopen kantoorgebouw in thuisstad Vancouver. “We hebben daar een studio ingericht en die vol gezet met opnameapparatuur, analoge synths en een hele bak obscure muziekinstrumenten die we via e-bay bemachtigd hebben.”

Vervolgens ging de band “van 9 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds” aan het werk. Meer dan een jaar lang. “Het was bijna monnikenwerk. Er staan nummers op de plaat waar we maanden mee gepuzzeld hebben, dag in, dag uit.”

Toilet

Het feit dat de band niet in een traditionele studio aan het werk was ziet Bays als een voordeel. “Dat heeft juist heel bevrijdend gewerkt. We hebben nummers opgenomen op de gang en in het toilet en dat geeft een heel ander geluid dan een ‘echte’ studio. Daarbij zitten we in een achterbuurt, met drugdealers en hoeren op de stoep en junkies in de trapportalen, dus je hoort constant sirenes of geschreeuw van mensen op straat.”

“Vooral ‘fuck’ hoor je opvallend vaak. Als er een bus voorbij rijdt trillen de microfoons. Die geluiden hoor je allemaal terug in de opnamen, maar ik vind dat dat het album een bepaalde charme meegeeft.”

Feestalbum

Tijdens het schrijven van de nieuwe nummers kwam Bays toch enigszins op zijn eerdere standpunten terug. “Sommige liedjes zijn stiekem toch weer erg poppy, radiovriendelijk zo je wilt, geworden. Het is echt een feestalbum, waar je goed op kunt dansen."

Toch is het geen gelikt klinkende plaat geworden. “Alle doornen hebben we bij wijze van spreken aan de roos laten zitten. Het moest geen gladde plaat worden, die rauwe randjes wilden we er niet af hebben. Ik denk dat het alles is wat mensen van ons willen horen, maar tegelijkertijd ook weer helemaal niet wat ze van ons verwachten.”

Hot Hot Heat in Rotown