AMSTERDAM - In de serie Het Verhaal Van vertellen artiesten wekelijks over hoe hun werk tot stand kwam en welke gedachte er achter een nummer zit. Deze week Mijn Land van The Scene.

In 2009 verscheen het eerste volledig nieuwe studioalbum van The Scene sinds Marlene uit 1998. De vier leden van de rockband hadden in de tussentijd hun handen vol aan allerlei soloprojecten.

Na een aantal gezamenlijk optredens op verschillende festivals begon het in 2006 echter weer te kriebelen. De hernieuwde lust leidde drie jaar later tot het album Liefde Op Doorreis.

Mijn Land is het eerste nummer van die cd en is gebaseerd op een jeugdherinnering van zanger Thé Lau: “Als kleine jochies speelden we altijd in de duinen. Het was niet lang na de oorlog, dus er werden nog vaak kisten met patronen gevonden."

"Het was of de geest van de Duitsers daar nog rondwaarde. Vandaar ook die passage dat de zanger stemmen hoort die Duits spreken en dat hij meteen denkt aan soldaten.”

Bergen

De Duitse stemmen blijken slechts die van toeristen. Het is een beeld dat vooral in Lau's geboortedorp, het aan de kust gelegen Bergen, bekend is.

“Ik heb gemerkt dat hoe verder in het binnenland ik dit nummer opvoer, hoe minder mensen de tekst herkennen. Maar in Bergen zelf schiet iedereen gewoon in de lach als je vertelt over die Duitsers als toeristen, dat herkennen ze wel.”

Zowel het tweede couplet als het refrein zijn in de tegenwoordige tijd geschreven en zetten de onterechte angst voor Duitsers uit het eerste couplet in een nieuw daglicht: “Het refrein slaat terug op het Nederland van nu en de angst van een hoop mensen voor met name de Moslims die hier wonen. Dat is een angst die ik niet deel.”

Duitsers

Lau's nuchtere kijk op buitenlanders heeft sterk met zijn opvoeding te maken: “Mijn vader heeft in het verzet gezeten en die heeft me altijd bijgebracht dat Duitsers eigenlijk prima mensen waren, een paar eikels uitgezonderd."

"Niettemin, als een Duitser mij de weg vroeg dan zei ik ook altijd 'immer gerade aus' en dan wees ik de verkeerde kant uit, dat dan weer wel.”