AMSTERDAM - Met het album Lonely Boy doorbreekt George Baker een stilte van negen jaar. Het laatste album van de zanger die in de jaren '70 furore maaktere maakte met nummers als Little Green Bag en Paloma Blanca, kwam uit in 2000 en heette Flashback.

Van stoppen wil de 65-jarige muzikant nog niets weten. "Zolang het goeie gevoel er is, ga ik gewoon door."

George Baker, op 8 december 1944 in Hoorn geboren als Johannes (Hans) Bouwens, voegde zich op 22-jarige bij Soul Invention. De bandnaam werd al snel omgedoopt tot George Baker Selection.

Het eerste album Little Green Bag was meteen een succes: de gelijknamige single werd een internationale hit en het album ging wereldwijd meer dan een miljoen keer over de toonbank.

Vijf jaar later zorgde het album Paloma Blanca voor een tweede succesgolf. De George Baker Selection verkocht in totaal meer dan twintig miljoen platen.

Zowel met de George Baker Selection als solo is Bouwens in het verleden zeer productief geweest. De laatste jaren verliep het schrijfproces aanzienlijk moeizamer; de nummers die samen de opvolger van Flashback zouden moeten worden, liggen nog steeds in de la.

Bouwens vond ze niet goed genoeg. “Het lukte gewoon niet”, legt hij uit. “Op een gegeven moment ben ik er gewoon mee gestopt, de stekker eruit. Een jaar of drie geleden begon het weer te kriebelen." 

"Lonely Boy was het eerste liedje dat ik schreef. Door dat liedje wist ik welke kant het album op zou moeten gaan: gedeeltelijk autobiografisch, gedeeltelijk fantasie.”

Back to basics

Bouwens schreef elf van de twaalf liedjes zelf. Tijdens het schrijfproces was het back to basics: een man met een gitaar in een studio. Het resultaat: materiaal dat naadloos aansluit bij de liedjes die hij in de jaren '70 maakte.

“Ik maakte de liedjes zoals ze dat vroeger in het Brill Building in New York [veel muziekuitgevers hielden daar in de jaren '40, '50 en '60 kantoor – red.] deden. En ook Neil Diamond zat alleen met zijn gitaartje als een songsmid liedjes te componeren.”

Persoonlijker

Voor Lonely Boy had Bouwens de beschikking over een thuisstudio waar hij in alle rust aan nieuw materiaal kon werken. Dat heeft de plaat persoonlijker gemaakt, vindt hij. “Ik heb veel zelf opgenomen en afgemixt. Dat maakt het nóg meer tot een kindje van je. Als het slaagt, als het klinkt zoals je het in je hoofd had – dat is helemaal te gek.”

Hoewel Bouwens al kan terugkijken op een indrukwekkende carrière, is hij nog niet van plan om de handdoek in de ring te gooien. Hij doet met zijn 65 jaar nog zo'n honderd optredens per jaar.

Passie

Bouwens: “Kijk, als je passie d'r niet meer is, moet je stoppen. Zolang het goeie gevoel d'r is, ga ik door. Tenzij het echt zielig gaat worden. Dat mensen zeggen: 'het is niet meer wat het geweest is'. Dan houdt alles op. Ik hoop dat er tegen die tijd iemand is die dat tegen me zegt, want de artiest zelf ziet het bijna nooit.”

Zijn liefde voor muziek is nog even sterk als vroeger, zegt Bouwens. Hij is vergroeit met het vak. “Des te langer je d'r in zit, des te meer het in jou gaat zitten. Het is moeilijk om ermee te stoppen, maar je moet nooit uit ijdelheid doorgaan. Het is beter om er op tijd mee te stoppen, dan denkt iedereen er met plezier aan terug. Inclusief jijzelf.”