AMSTERDAM – Een van de grote muzikale verrassingen van het afgelopen jaar was het Britse The xx. Hun album xx, vol dromerige indiepop, gooide hoge ogen in vele jaarlijstjes.

NU.nl sprak met zangeres/toetsenist Romy Madley Croft en zanger/bassist Oliver Sim over de totstandkoming van hun muziek en hun verwachtingen voor de toekomst.

Het tweetal heeft er al een handvol interviews op zitten en Madley Croft verkeert in opperste staat van verbazing over een terugkerende opmerking. “Ik hoor van veel mensen dat onze muziek ze aan seks doet denken”, legt ze verbijsterd uit. “Ik vind dat zo bizar! Die associatie heb ik zelf helemaal niet.”

“Er was hier net een journalist, een man van een jaar of 50, en die begon zijn eerste seksuele ervaring helemaal uit te leggen aan de hand van een van onze nummers. Dat was wel gênant. Wat moet je daar nou op zeggen?”, giechelt de zangeres.

“Zowel Oliver als ikzelf schrijven de teksten. We bespreken onderling nooit waar die over gaan, dat vind ik ook niet belangrijk. Het gaat voor ons om de muziek als geheel.”

Interpretatie

“Ik zou van mijn favoriete nummers van andere artiesten ook niet willen weten waar het over gaat”, mengt Sim zich in het gesprek. “Ik heb mijn eigen interpretatie, die misschien wel veel mooier is dan de werkelijkheid. Ik vind de manier waarop we zingen veel belangrijker dan wat we zingen.”

“Maar al onze nummers ontstaan aan de hand van de teksten, dus ze zijn absoluut belangrijk”, benadrukt Madley Croft. “Alleen de inhoud niet. Soms weet ik achteraf als ik mijn teksten teruglees zelf niet eens wat ik er mee bedoel. Dan vind ik het wel grappig dat iedereen er opeens allerlei seksuele toespelingen uithaalt.”

Chris Isaak

“Ik denk dat het ook door ons geluid komt. Ik ben een enorme fan van Chris Isaak, en in zijn liedjes zit een bijna sombere seksuele spanning. Dat geluid heb ik op ons album wel een beetje geprobeerd te simuleren”, legt Sim uit.

Het duo schreef de nummers voor xx vooral ’s nachts, via een chatprogramma. “We zitten nooit bij elkaar in dezelfde ruimte als we de liedjes schrijven, we communiceren via iChat“, legt Madley Croft uit.

“We beginnen nooit voor elf uur ’s avonds en houden er pas in het holst van de nacht mee op. Dan word ik ’s ochtends wakker, en dan weet ik niet precies meer waar die ene beat of regel tekst nou vandaan kwam. Dat is wel bijzonder. Alsof ik het gedroomd heb.”

Jonas Brothers

De carrière van The xx gaat voorlopig als een trein, maar wat de toekomst ook brengt, voor Sim en Madley Croft zal muziek altijd eerste prioriteit blijven. “Ik las laatst een artikel in een Amerikaans muziektijdschrift over een tour van The Jonas Brothers.”

“Hoe die met 19 trucks en 300 man entourage iedere avond een show in elkaar zetten met draaiende podia en enorme lichtsets. Aan het einde van iedere show vliegen ze met hun privéjet naar de volgende stad. Dat is toch niet normaal?”, vindt Madley Croft.

“Pff, daar moet ik niet aan denken. Bij het idee alleen word ik al moe”, verzucht Sim. “De essentie wordt bij zulke megaproducties helemaal uit het oog verloren. Het gaat erom dat je liedjes speelt die anderen graag horen, niet om een circusact waarbij de frontman aan een touw over het publiek zweeft.”

Madley Croft is het roerend met hem eens. “Laat mij in plaats van zo’n gekkenhuis dan maar lekker mijn eigen keyboardje dragen en uitgelicht worden door twee lullige spotjes.”

Lang

Sim ziet het ook niet echt zitten om lange optredens te gaan geven. “Begrijp me niet verkeerd, ik vind het heerlijk om al onze nummers te spelen en op het podium te staan, maar sommige bands maken het te gek. Ik heb een tijdje geleden Radiohead gezien op een festival en die speelden meer dan twee uur!”

“Het was fantastisch hoor, maar na een uur was mijn concentratie echt wel weg. Het is gewoon te lang. Je voeten beginnen pijn te doen, je wil wat drinken, moet naar de wc. Bij ieder nummer dat wordt ingezet denk je op den duur bijna ‘oh nee, hou op!’. Dat klopt niet.”

The xx speelt op donderdag 14 januari op Eurosonic in Groningen en op 16 februari in Paradiso in Amsterdam.