AMSTERDAM – De Zweedse rockers van Europe zijn de afgelopen jaren weer volop actief in de muziekwereld. Vorig jaar kwam hun achtste studioalbum Last Look At Eden uit. Een mooie aanleiding voor een gesprek met frontman Joey Tempest.

“We hebben op de nieuwe plaat echt ons eigen geluid weer gevonden. De twee albums hiervoor hebben we nodig gehad om tot deze plaat te komen”, zo vertelt hij.

“Het is een echt Europe-geluid, maar dan wel op een moderne manier. Het is hedendaagse retrorock.”

“Het is een eerbetoon aan jaren ’70 bands als Deep Purple, Bad Company en natuurlijk Led Zeppelin. We halen dat lekkere funky rockgeluid naar de 21ste eeuw.”

Zeppelin-frontman Robert Plant blijkt altijd een groot voorbeeld te zijn geweest voor Tempest. “Daar wilde ik in onze begintijd heel veel op lijken. Jaja, ook qua haardracht.”

Zelfspot

Het ontbreekt Tempest gelukkig niet aan zelfspot. “Ja, ik weet het, we zagen er vroeger niet uit!”, giert de zanger het uit van het lachen. “Niet alleen ons haar was volkomen over the top, ook in de kleding die we toen droegen zou ik nu niet meer dood gevonden willen worden.”

“Maar ach, we waren zo jong. Dan weet je niet beter. Iedereen zag er destijds bespottelijk uit en schaamt zich kapot als ze foto’s uit de jaren ’80 terugzien.”

De zanger houdt overigens vol dat het bijhouden van zijn haar hem in die tijd vrij weinig moeite kostte. “Haha, ja, ik ben wel ijdel, maar niet zo ijdel. Als ik ’s ochtends wakker werd zat het al zo, daar had ik echt geen hele bussen haarlak voor nodig. De kapper kwam ik ook nooit en een stylist heb ik al helemaal nooit gehad.”

Grunge

Tussen 1992 en 1998 stond Europe op non-actief. Met de grunge voor de deur zag Tempest al snel in dat niemand meer op de rockers uit Zweden zat te wachten. “Ergens in 1990 kwam er een einde aan ons tijdperk. Ik zag op kantoor bij de platenmaatschappij opeens cdtjes liggen van Pearl Jam en Nirvana en toen begreep ik dat de wereld op ons uitgekeken was.”

“Het was tijd om wat anders te gaan doen. We hebben ons toen een paar jaar allemaal op onze afzonderlijke carrières gestort, tot het in 1998 weer begon te kriebelen. Bands als Creed en Nickelback namen toen de fakkel van de grungers over en dat wakkerde de creativiteit in ons ook weer aan.”

Apetrots

De successen uit de oude glorietijd zijn echter nooit meer geëvenaard. “Ik weet dat veel mensen ons alleen kennen van The Final Countdown, maar dat maakt me niks uit. Ik ben er nog steeds apetrots op dat het zo’n ontzettend bekend nummer is. We hadden nooit verwacht dat het zo’n grote hit zou worden.”

Het idee voor The Final Countdown stamt al uit de middelbareschooltijd van Tempest. “Ik heb er jarenlang mee rondgelopen. Toen ik op de middelbare school zat heb ik een keer een keyboard van iemand geleend. Hij was de enige op de hele school met zo’n ding, dus dat was best wel apart.”

Jump

“Ik was erg geïnteresseerd in het samenvoegen van keyboard en het hardere gitaarwerk, maar ik kwam er niet helemaal uit. Toen ik jaren later Jump van Van Halen hoorde viel het kwartje en heb ik die demo uit de kast gehaald.”

“We waren toen met onze derde plaat bezig en het album had nog een spannend nummer nodig om onze optredens mee te kunnen beginnen. Het was bedoeld als opwarmertje voor de fans.”

Destructief

Ondanks het grote succes van The Final Countdown heeft Europe volgens Tempest nooit bewust geprobeerd om nog een keer zo’n enorme hit te schrijven. “We schrijven niet met verkoopaantallen in ons achterhoofd. Het zou erg destructief zijn als we dat zouden doen.”

“Als je steeds jezelf probeert te herhalen raak je op je eigen muziek uitgekeken. Wij proberen altijd liedjes te schrijven die bij onze live act passen. Als we onszelf zouden kopiëren zouden we een karikatuur van onszelf worden. Dat is zielig.”

Europe speelt op 17 januari in Paradiso in Amsterdam.