AMSTERDAM - Bettie Serveert is na twee experimentele platen, een akoestische cd en een theatertour weer helemaal terug naar de basis.

Het nieuwe album Pharmacy Of Love doet vaker dan andere platen aan debuut Palomine denken: frisse gitaarpop zonder opsmuk.

Voor de band gold bij de opnamen maar één ding: speelplezier.

NU.nl sprak met gitarist Peter Visser: "Met elkaar spelen in één ruimte, dat zorgt gewoon voor bonussen."

Het eerste dat opvalt aan Pharmacy Of Love is het directe, no-nonsense gitaargeluid. Hadden jullie genoeg van het wekenlang pielen aan albums als Log 22?
"Fijn dat je dat zegt, dat was ook het hele idee bij het maken van deze plaat. We zijn begonnen als viermansband en namen muziek op zonder compromissen."

"Later gingen we experimenteren, bij albums als Log 22 en Attagirl, en zijn vervolgens akoestisch de theaters ingegaan. Dat is natuurlijk helemaal te gek, maar na die theatertour wilden we gewoon weer feedbacken en beuken."

Moet je daar dan als band weer inkomen na jaren van relatieve rust?
"Ja. Ik heb op Youtube allemaal van die AC/DC-rocklessen zitten kijken. Van die Japannertjes die zichzelf filmen terwijl ze die nummers spelen. En dat heel goed kunnen. Dat heb ik dus ook zitten doen, wat heel erg fijn is om te spelen.”

“Maar uiteindelijk passen dat soort rockriffs niet in Bettie. Maar je merkt wel hoe te gek het is om lekkere recht-toe-recht-aan akkoorden te spelen, dus dat hebben we op deze plaat helemaal gedaan. Ook met het oog op hoe leuk het is om dat straks live te gaan spelen."

Toch vraag ik me af waar zo'n omslag ineens vandaan komt als je vanaf de eerste plaat zo rustig en organisch opbouwt naar zoiets totaal anders als Attagirl. Voelt het niet als een stap terug?
"Dit soort dingen komen bij ons vanzelf. We hebben er bewust niet teveel over nagedacht. Alhoewel... We hebben voor de opnamen van Pharmacy Of Love eigenlijk nog een hele andere plaat opgenomen, die we uiteindelijk hebben weggegooid."

Waarom?
"We hebben uiteindelijk maar twee nummers van die plaat gebruikt voor Pharmacy Of Love, omdat we over de rest simpelweg niet tevreden genoeg waren. Het beslismoment was toen we een keer in de bus zaten met z'n allen en naar die plaat luisterden, en geen van allen helemaal enthousiast waren.”

“Het was een beetje een grabbelton aan Bettie-stijlen: het ene nummer klonk weer een beetje Attagirl, de andere weer een beetje Private Suit. Er stond zelfs een soort jumpstylenummer op. Dat was best wel vet, en we hebben er allemaal hard om gelachen, maar het werkte niet."

Is het niet moeilijk om zo'n heel album naar de prullenbak te verwijzen?
"Nee, dat ging redelijk makkelijk. Zeker omdat we daarna al snel weer nieuwe nummers gingen schrijven en dat echt heel snel en makkelijk ging.”

“Carol (van Dijk, zangeres van Bettie Serveert, red.) was echt 'on a roll', dus die nummers bleven maar komen. Uiteindelijk hebben we die hele plaat in vier dagen opgenomen, met hulp van Joppe Molenaar van Voicst."

Veel mensen zullen zeggen dat de beste platen ook het snelst worden opgenomen. Ben je het daarmee eens?
"Niet echt. Rumours van Fleetwood Mac geldt ook als een meesterwerk, maar daar hebben ze een jaar over gedaan. Het doet er niet toe, als het eindresultaat maar goed is.”

“Al moet ik daar wel bij zeggen dat het door snel opnemen wel een bepaalde urgentie krijgt. Dat hebben we met Pharmacy Of Love ook gedaan: snel opnemen, alles live, geen overdubs. Met zijn allen in één ruimte, net zoals bij Palomine."

Palomine is voor velen nog steeds de ultieme Bettie-plaat, en dateert inmiddels van bijna twintig jaar terug. Mensen blijven erop terugkomen. Frustreert dat nooit?
"Bij elk optreden komen nog steeds wel twee of drie nummers van die plaat langs. En nee, dat verveelt nooit. Zo'n nummer als Tom-Boy, dat gaat gewoon niet kapot, terwijl ik het al duizenden keren gespeeld heb en het echt al diverse malen heb geprobeerd kapot te maken. Het blijft gewoon staan. Zo'n nummer blijft puur."

Ik vraag dat vooral omdat er ook behoorlijk wat negatieve geluiden zijn over Bettie ná Palomine. Vooral op invloedrijke muzieksites als Pitchfork krijgt het latere werk ervan langs.
"Dat is inderdaad zuur, en Pitchfork is ook wel een mijlpaal wat betreft negatieve kritiek. We weten ook niet zo goed waar het vandaan komt eigenlijk. Maar we horen over Pharmacy Of Love dat we weer terug zijn bij het frisse geluid van vroeger, dus laten we er het beste van hopen."

Bettie Serveert speelt zaterdag 16 januari op Noorderslag in Groningen.

Meer weten over Bettie Serveert? Kijk op NLtracks.