Pure schoonheid op Crossing Border

AMSTERDAM - De vrijdagavond van het jaarlijkse Crossing Border festival was op voorhand al de meest spraakmakende avond. Met een uitgelezen keuze uit opvallende schrijvers en het optreden van de meest opvallende band van het jaar Fleet Foxes.

Begonnen als een mix van literatuur en muziek is Crossing Border de afgelopen jaren uitgegroeid tot een van de allermooiste festivals van Nederland.

De meest vooraanstaande schrijvers vinden hun weg naar het festival. Maar het meest opvallende is misschien wel de uitstekende programmering in muziek. Artiesten die vaak nergens anders te zien zijn geven er gave optredens.

Once

Het blijft een ongelooflijk raar gevoel te weten dat er nog zoveel mensen zijn die de afgelopen twee jaar de film 'Once' hebben gemist. De film het verhaal over de Ierse straatzanger die een zielsverwant vindt in een uit het Oostblok afkomstige pianiste.

'Straatzanger' Glenn Hansard is de vermaarde zanger van The Frames. 'Pianiste' is de getalenteerde Tsjechische muzikant Marketa Irglova. Samen brachten zij in 2007 het album 'The Swell Season' uit. Die songs zijn de basis voor de film.

Maar ook een aantal nieuwe songs en oude Frames songs in een nieuwe, meer akoestische, versie zijn op de soundtrack te vinden. Met het Amerikaanse succes van de film en het verkrijgen van een Oscar voor beste song in een film met 'Falling Slowly' gingen de twee uitgebreid op wereldtour.

Haagse Schouwburg

Vorig jaar moesten ze Crossing Border helaas afzeggen maar dit jaar stonden ze in de grote zaal van de Haagse Schouwburg. Gelijk vanaf het eerste moment had Hansard besloten er een heel mooi optreden van te gaan maken. Ver van microfoon verwijderd speelde hij een prachtige versie van 'Say It To Me Now'.

Net zo fraai als hij in de film zijn entree maakt. Een akoestische gitaar en zijn krachtige stem, soms is er gewoon niet meer nodig om te ontroeren. Met het verschijnen van Irglova en de rest van de band, die eigenlijk gewoon uit The Frames bestaat, wordt het allemaal nog mooier.

De songs, een mix van hun album en de soundtrack, klinken live nog rijker. 'Falling Slowly','Leave' of 'When Your Mind's Made Up' vinden een gewillige weg naar je oor.

De oude The Frames song 'Fitzcarraldo' blijkt de perfecte afsluiter van het legendarisch optreden te zijn.

Fleet Foxes

Voor veel mensen is het debuutalbum van de uit Seattle afkomstige Fleet Foxes het meest spraakmakende album van dit jaar. De band trad maar een keer eerder op in Nederland. Terwijl de meeste mensen op Pinkpop aanwezig waren, speelde de band voor een klein publiek in de bovenzaal van Paradiso, Amsterdam.

Omdat met het verschijnen van het album in juni de band pas echt werd opgepikt was het enige optreden van de band dus een absolute must-see. Reeds lang voor het optreden was de zaal gevuld. Tijdens het optreden puilde de zaal uit en stonden er lange rijen van mensen die de zaal niet meer in konden.

De band speelde een fabelachtig goede set waarbij opviel hoe geweldig de samenzang van de mannen is. Spatzuiver zongen de mannen de meeste songs van het album naar grote hoogten. Dat deze songs een verleden in de muziekgeschiedenis oproepen is al veel te vaak en uitvoerig uitgemeten.

Aantrekkelijk

Dat deze songs tijdloos zijn en een immer spannende en onverwachte opbouw hebben maken ze juist zo aantrekkelijk. Dat Robin Pecknold de onbetwiste leider van de band is werd duidelijk in zijn solo bijdragen.

De intense uitvoering van 'Oliver James' leidde tot een van de meest emotionele momenten uit het optreden. Pecknold maakte een grapje door te zeggen '…dat ze vanavond alleen maar hits zouden spelen'.. maar het blijft ongelooflijk hoe de songs van het album al in je hart opgenomen zijn.

Tom Baxter en Tindersticks

Tindersticks, dit jaar succesvol teruggekomen van een jarenlange pauze, overtuigden weer optimaal. In de grote schouwburgzaal kwamen hun songs, in een prima geluid, uitstekend tot hun recht.

Zanger Stuart Staples blijft niet alleen een fantastische zanger maar tevens een prima frontman. Het publiek kon er geen genoeg van krijgen.

Singer-songwriter Tom Baxter, dit jaar succesvol doorgebroken met zijn tweede album 'Skybound', bracht in de kleine Paradise bovenzaal een fraaie set. Zijn songs hebben een diepe emotie die hij met zijn stem naar grote hoogten zingt.

Jammer is het dat hij nog steeds niet de kans heeft gekregen om ook in Nederland met zijn uitgebreide band te spelen. Met een pianist en iemand op percussie, zoals gisteravond, krijgen de songs al wat meer grandeur maar met een echte band klinkt de man op zijn best.

Steve Toltz

Een van de meest spraakmakende lezingen was die van de uit Australië afkomstige Steve Toltz. Wat een ongenadig grappige manier van schrijven en vertellen heeft die man. Zijn boek 'A Fraction Of The Whole' werd dit jaar voorgedragen voor de Britse Man Booker Prize en dat is zeer terecht.

Het verhaal wat hij verteld gaat over een jongen die zijn vader in de tabloids vermorzeld ziet worden. Hij vraagt zich vervolgens af hoe zijn relatie tot zijn vader is en hoe hijzelf in het leven staat.

In een dikke vijfhonderd pagina's verteld hij zijn hilarische verhaal. Hij wist dit verhaal tijdens een kort interview en lezing uitstekend dichterbij het volop toegestroomde publiek te brengen.

Crossing Border dag 1

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie