Levellers nog steeds gepassioneerde folkpunkers (video)

AMSTERDAM - Woensdagavond gaven de Britse folk punk veteranen Levellers een optreden voor een aardig gevulde Paradiso. Een zaal met vol met echte liefhebbers van de band, die in hun 20-jarig bestaan Nederland minimaal eens per jaar aandoen. Bekijk hier exclusieve concertfragmenten.

Zij gaven het publiek waarvoor zij kwamen, een optreden met veel aandacht voor de 'klassiekers' en ruimte voor nieuw materiaal.

Levellers braken in 1990 door met hun debuutalbum 'A Weapon Called The World' en later dat jaar met hun meest succesvolle album ooit genaamd 'Levelling The Land'.

In hun 20-jarig bestaan genieten zij een bijzondere live-reputatie en bouwden zij een loyale fanschare op in hun thuisland en ver daarbuiten.

Intronummer

De liefhebbers in Paradiso hoefden na de voorprogramma's Frank Turner en het Nederlandse Pigmeat niet lang te wachten. Precies om half negen gingen de lichten uit en werd het optreden ingeluid door een spectaculair intronummer.

De Britse band trapte af met '15 Years', een lekker uptempo folkrock nummer dat een goed voorteken was voor de rest van de avond. Het openingsnummer werd snel opgevolgd door hun nieuwste single 'Burn America Burn', die opvallend goed ontvangen werd.

Het protestnummer tegen het politieke beleid van de VS liet zien dat Levellers hun punkattitude nog lang niet kwijt zijn.

Setlist

Dit is pas het begin van een bijzonder goed opgebouwde setlist, gekozen uit hun uitgebreide oeuvre. De band wisselde nieuw materiaal van 'Letters From The Underground' moeiteloos af met oude songs en ook aan een gebalanceerde mix van meezingers en knallers was gedacht.

Na het luid meegezongen 'Carry Me' kwam volgens zanger Mark Chadwick zijn ergste nachtmerrie het podium op: de beschilderde en didjerido spelende Stephen Boakes. Dit zorgde voor een vermakelijk muzikaal middenstuk van het concert, al moet wel gezegd worden dat vooral de zang hier af en toe verzoop in een zee van geluid.

Hoogtepunt

Levellers' grootste hits werden logischerwijs voor het einde bewaard. Het opvallend zuiver gebrachte lijflied 'One Way Of Life' werd het luidst meegezongen van alle nummers en zorgde dan ook voor een fraai hoogtepunt.

Het laatste nummer 'Riverflow' werd enigszins gehaast en rommelig gebracht waardoor het geen waardige afsluiter was. Gelukkig is daar altijd nog de onvermijdelijke toegift waar alsnog naar die waardige afsluiter toegewerkt werd.

Zoals het (ooit anarchistische) punkers betaamd, werd het optreden een passend einde gegeven met 'Liberty Song'. Dit schoolvoorbeeld van anarchistische punk zorgde ervoor dat alle fans met een tevreden gevoel huiswaarts konden keren.

Springen

Het was een optreden waar muzikaal veel gebeurde maar op het podium iets te weinig. Het publiek liet zien dat de muziek van Levellers zich nog altijd goed leent voor springen en dansen maar op het podium was daar vaak weinig van te merken.

Misschien is de band op dit vlak hun wilde haren intussen kwijt na 20 jaar. Toch kon er met een goed opgebouwde en strak gespeelde show op goedkeuring van hun aanhangers gerekend worden. Waarschijnlijk hebben ze er zelfs een paar fans bij gekregen.

Passie

De zee van geluid die de zang en viool soms liet verdrinken nemen we voor lief, omdat alles met zoveel passie en overtuiging werd gebracht.

Ze hebben laten zien dat ze nog steeds 'door wereldproblematiek gevoede' punkers zijn die tegen de overheid en het systeem aantrappen, al trappen ze tegenwoordig wel iets minder hard.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie