The Kooks worstelt met roem

AMSTERDAM - Het leven van een rockster. Het is iets waar veel mensen van dromen, weinigen komen daadwerkelijk tot die status. Maar volgens Luke Pritchard, zanger van de Britse band The Kooks, is dat wereldje helemaal niet zo leuk: "Ik voel me vooral erg eenzaam."

Om succes zit het de band niet verlegen. Het debuutalbum 'Inside In/Inside Out' (2006) werd een succes en sindsdien brengen Luke Pritchard en de rest van de formatie menig meisjeshart op hol. Het vervolg 'Konk' was een logische voortzetting en toonde aan dat The Kooks een blijvertje is.

Maar zoals vaak met succes, heeft het ook zijn keerzijde. Bassist Max Rafferty verliet de band in verband met zijn drugsproblemen en op persoonlijk vlak heeft zanger Pritchard het niet altijd even makkelijk.

Gevoelens

's Avonds is hij de held op het podium die iedereen gek maakt. Overdag, als hij niet op tournee is, gaat hij ook gewoon naar de wc en heeft hij net als ieder ander gevoelens.

Het is een schijnwereld, aldus Pritchard. "Ik ben een volkomen normaal persoon. Het enige abnormale is dat ik altijd onderweg ben. Eenmaal thuis voel ik me net als ieder ander. Ik hou van m'n moeder, ik heb vrienden, het is allemaal doodnormaal. Maar mensen zien vaak maar het topje van al die dingen die je doet. Voor hen ben ik de zanger van The Kooks. Volgens hen heb ik het gemaakt en is alles perfect, maar dat is niet zo."

Wat mis jij dan in je leven?

"Zelfs als je continu omringd bent door mensen kan je je heel eenzaam voelen. Ik probeer te ontsnappen aan die gevoelens. Die emoties komen en gaan. Gelukkig schrijf ik nummers, daar haal ik echt voldoening uit. Het is een mogelijkheid om alles eruit te gooien. Echter, aan het einde van de rit probeer ik zo min mogelijk alleen te zijn."

Pritchard leunt naar voren en haalt zijn handen door zijn krullen. Vervolgens zakt hij onderuit en slaakt een zucht.

"Het wordt in mijn positie bijna niet toegestaan om je rot te voelen, omdat je het in de ogen van anderen hebt gemaakt. Alles moet zogenaamd geweldig zijn, maar waarom voel ik me dan verdomme zo?"

"Dat dwingt je haast tot eenzaamheid omdat je het idee hebt dat je mensen niet om hulp kunt vragen. Die hebben zoiets van: wat zeur je nou, je bent beroemd. Ik kan nooit eens tegen iemand zeggen: hé, ik voel me klote. Dat is moeilijk in een succesvolle band."

Als je eenzaam bent, waar denk je dan aan?

"Toen ik nog jong was bracht ik veel tijd in m'n eentje door. Mijn vader stierf toen ik heel jong was en mijn moeder werkte. Ik was gewend om de tijd in mijn eentje door te brengen. Er zijn dan miljoenen dingen om over na te denken. Ik denk vooral aan andere mensen."

Schrijven is de voornaamste remedie die Pritchard toepast om zijn gevoelens te verwerken. "Teksten kunnen er echt voor zorgen dat je tot jezelf komt. Het helpt je om zaken te relativeren. Ook zoiets als eenzaamheid."

Volgens de zanger is het nummer 'Tick of Time' daar een goed voorbeeld van. "Die song is tekstueel één van de eerlijkste nummers. Elke keer als ik de tekst zing of terugluister voel ik de pijn. Eenzaamheid, dat is precies waar het in dat geval om gaat. De muziek klinkt heel vrolijk, erg upbeat, maar als je dan kijkt naar het verhaal zie je een groot contrast.

Pritchard begint de woorden te zingen:

It's far too early in the morning to be trying to call you
And far too early in the daytime to be thinking about that
(...)
Wishing, hoping I can write her a rhyme, that might stop the tick of time
Get off this situation and feel fine

Ik heb uiteindelijk wel wat woorden veranderd, anders werd het mij iets te morbide. Ik worstel met mezelf. Eigenlijk hoeft niet iedereen dat te weten, maar je wilt ook eerlijk zijn."

Wat maakt jou tot wat je bent?

"Liefde en haat, de twee extremen. Dat is waar muziek meestal vandaan komt. Het klinkt eenvoudig, maar dat is het niet. Er zijn duizenden diepe dingen die mij nummers laten schrijven. Muziek is als een taal, een complete taal. Soms is het moeilijk om te communiceren. Praten over moeilijke onderwerpen vind ik lastig, maar met muziek heb ik daar geen last van. Dat is waarom ik wordt gedreven om muziek te maken."

"Je gaat gewoon zitten en spelen en dat is het. Het is een pure basisvorm van communicatie. Het is een opluchting in het leven en een leven zonder muziek zou helemaal geen leven zijn."

Je hebt het over haat en liefde. Heb jij veel haat in jezelf?

"Soms wel ja. Ik schrijf er ook veel over, maar ik probeer er tegenwoordig van weg te blijven.

Je staat nog vroeg in je carrière, maar als je zou kunnen kiezen, zijn er dan dingen die je anders zou hebben gedaan?

"Ik hou er niet van om daar aan te denken. Ik ben erg blij met hoe alles gelopen is. Muzikaal gezien hebben we geen foute beslissingen genomen. Wat betreft Max (de bassist) en zijn vertrek bij de band; dat had ik misschien wel anders aangepakt", zegt hij terwijl hij even diep slikt.

Max en jij waren goede vrienden toch?

"Oh ja, we hebben twee jaar samengewoond. Hij is mijn beste vriend. Het is jammer, want toen we net begonnen verliep alles zo fijn en kijk nu eens. Ik wens dat ik de situatie eerder aan had zien komen. Dat had alles misschien veranderd. Triest, maar zo is het leven."

Wat is er nu precies met hem gebeurd?

"Veel. Maar in het kort komt het op het volgende neer: hij stond niet meer op dezelfde manier achter de band als wij. Daarbij nam hij 'shitloads' drugs. Hij raakte elke keer van de kaart en werd uiteindelijk een lul. Dat gebeurde constant. Dat is het harde en zielige van het verhaal."

"Hij liet zich door van alles en nog wat op de kop zitten en verloor de liefde voor de muziek. Hij verloor echt de liefde om in een band te zitten. Dat is triest, heel triest, maar mensen veranderen. Hij was er niet meer zo mee begaan als wij met hem. Het kon hem niks meer schelen."

Wat voor beslissingen hadden kunnen voorkomen hoe jij nu over Max denkt?

"Ik weet het niet, misschien had ik het eerder aan moeten zien komen. Maar ik dacht absoluut niet dat het probleem zo groot zou worden. Als een vriend had ik er meer voor hem kunnen zijn, maar tegelijkertijd kon dat niet. Ik heb er alles aan gedaan, we hebben er alles aan gedaan om het beter te maken voor..."

"Ik bedoel...
Weet je, als iemand dat pad afgaat is dat heel moeilijk. Helemaal als je close met elkaar bent."

Dinsdag 25 november speelt The Kooks in de Heineken Music Hall.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie