Forever mind - The Buzzcocks

De muziekverzameling 'Singles Going Steady' is alom geroemd als de allerbeste punksongverzamelaar. Maar de losse albums van The Buzzcocks blijven natuurlijk net zo onverslijtbaar.

De nu in dubbele versie uitgegeven eerste drie albums staan nu ook nog eens vol radio en live opnamen.

Buzzcocks

The Buzzcocks werden in 1975 door Pete Shelley en Howard Devoto opgericht in Manchester. Zowel beïnvloed door de elektronische muziek van Brian Eno als de opwindende rock van The Stooges schreven ze hun eerste songs.

Met de opkomst van The Sex Pistols en de onbesuisde dynamiek van die band in hun hoofd verkregen ze hun eigen geluid. Geheel volgens de punkgedachte brachten ze vervolgens hun eerste vier songs als EP 'Spiral Scratch' uit op hun eigen New Hormones platenlabel. Ze waren daarmee de eerste punkband binnen de Do-It-Yourself methode.

Energie

De rauwe energie en songkwaliteit kwam binnen de vier songs optimaal aan het licht. Door sommigen wordt deze EP belangrijker ingeschat voor de Britse punk als 'Anarchy In The U.K.' van The Sex Pistols.

De eerste single 'Orgasm Addict' ging vervolgens in de ban bij de BBC en de rel leverde de band de benodigde publiciteit op.

Music In A Different Kitchen (1978)

Omdat Devoto weer terug naar school ging werd Shelley de belangrijke man binnen de band. Getekend door platenlabel United Artist begon de band vervolgens aan de opnamen van hun eerste album. Een flink aantal van die songs waren daarvoor al door Shelley en Devoto geschreven.

Het album 'Music From A Different Kitchen' bleek het juiste punkalbum op het juist punk moment. De energie, het heerlijk jakkerende, strakke ritme en de aan Krautrock verwante opbouw in songs maakte The Buzzcocks gelijk een van de meest aansprekende punkbands. Alleen al door songs als 'I Don't Mind', 'Fast Cars', 'You Tear Me Up' en 'Love Battery' is 'Music In A Different Kitchen' een ware punkklassieker.

Op de eerste schijf zijn naast een prima remastering van het originele album, de singles van het album en de allereerste John Peel sessie (7 september 1977) te horen. Op de tweede schijf zijn de opvallende demo-versies van de songs van het album te horen. Daarnaast negen tracks van het live-concert wat de band gaf in 1977 in de Manchester Electric Circus.

Love Bites (1978)

Het tweede Buzzcocks album, nog in hetzelfde jaar uitgebracht, bleek al net zo'n voltreffer als zijn voorganger. Muzikaal rijker dan het debuut en zonder het nalatenschap van Devoto kreeg het album de volledige vrijheid voor het songschrijvertalent van Shelley.

Songs als 'Real World','Nostalgia' en 'Nothing Left' zijn punkklappers. Maar met 'Ever Fallen In Love (With Someone You Shouldn't Have)' maakten ze een absolute punkevergreen. Menig punkband coverde de song en Fine Young Cannibals hadden er een paar jaar later zelfs grote hit mee.

Op de eerste schijf zijn naast een prima remastering van het originele album en de singles van het album wederom een John Peel sessie (10 april 1978) te horen. In een lange sessie werden zeven songs opgenomen die over drie radio uitzendingen de ether in gingen.

Op de tweede schijf zijn alle 'Love Bites' tracks weer in demo versie te horen en is een tien tracks tellende live-opname van een concert uit de Lesser Free Trade Hall, Manchester te horen.

A Different Kind Of Tension (1979)

Ook het derde album op rij bleek een ware Buzzcocks voltreffer te zijn. Voor de derde achtereenvolgende keer met producer Martin Rushent die via de eerste Buzzcocks EP zijn intrede binnen het productiewerk maakte.

Met de hulp van Rushent wist de band de val van herhaling, zoals zoveel punkbands die maakten om steeds maar eenzelfde album te maken, te omzeilen. Vernieuwing werd slim in de songs toegepast en het werkte wonderwel.

'Paradise' is een zeer sterke album opener en ook 'You Say You Don't Love Me' laat een rijker klinkende Buzzcocks horen. Naast Shelley heeft ook Steve Diggle een grotere rol binnen de band gekregen. Hij zingt ondermeer 'Sitting Round At Home', een andere Buzzcocks klassieker.

Het beste aan dit album is misschien de fenomenale afsluiting in songs. Alsof ze nog even alles uit de kast willen halen zijn 'Hollow Inside', het titelnummer, 'I Believe' en 'Radio Nine' songs waardoor je het album gelijk opnieuw wilt beluisteren.

Op de eerste schijf zijn naast een remastering van het originele album, de singles van het album en de b-kanten. Op de tweede schijf nog meer singles en b-kanten, naast het volledige album in demo-versies. Als afsluiter zijn twee John Peel-sessies (18 oktober 1978 en 21 mei 1979) te horen.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUshop

Tip de redactie