Met Oktober laat Bløf het energieke en vaak ook goed gestemde geluid dat op voorganger Umoja te horen is, ver achter zich. Oktober is, zoals de titel doet vermoeden, een ware herfstplaat geworden; sober en zwaarmoedig.

Oktober is misschien wel de meest indringende plaat van de Zeeuwen. Muzikaal gezien heeft men zich dit maal ontzettend ingehouden en dit gegeven heeft tot gevolg dat de teksten extra hard aankomen.

Er wordt op deze cd op z'n zachts gezegd niet over koetjes en kalfjes gezongen en geforceerde rijmelarij lijkt een absoluut taboe voor de heren. Zanger Paskal Jacobsen vertelt in dertien songs verschillende verhalen die nauw verbonden zijn door een rode draad die zich kenmerkt door neerslachtigheid.

Ingehouden composities

Jacobsen past zich met zijn zangstijl voornamelijk aan, aan de ingehouden composities. Er zijn maar weinig van zijn uithalen te horen op Oktober. In het nummer "Teveel" gaan de remmen er even af, maar de plaat laat zich kenmerken door een bijna beklemmend en ingetogen geluid.

En dat beklemmende zit 'm in de tegenstellingen. De zang is rustig, maar tegelijkertijd bekruipt je het gevoel dat die rust ieder moment kan omslaan in een woeste wervelstorm. De boosheid, frustratie en het verdriet klinken overal in door, maar nergens is daar die haast logische uitbarsting.

Dit zorgt ervoor dat Oktober soms een onbehaaglijk gevoel aan de luisteraar geeft. Het is alsof Jacobsen zich de rust uit zelfbescherming heeft opgelegd, maar dit tegen al het gevoel indruist. Dit schept onzekerheid en maakt het moeilijk in te schatten wat er komen gaat, terwijl ondertussen is die overhangende donderwolk zo uitdrukkelijk aanwezig.

Tweeluik

Oktober is deel van een tweeluik. In de vierde maand van volgend jaar komt opvolger 'April' uit. De komende twee seizoenen, zullen we het met dit prachtige album moeten doen. Ons afvragend of na deze zes maanden de zon weer achter de wolken tevoorschijn zal komen.