AMSTERDAM – Dat de aanschaf van een kaartje voor het Britse I Am Kloot haast een garantie voor een goed optreden is, behoeft weinig discussie. Bekijk hier exclusieve concertfragmenten

De band maakte hun live-reputatie zaterdag in Paradiso dan ook meer dan waar en kippenvelclichés zijn wederom niet van de lucht.

Verbazingwekkend genoeg is het concert bij lange na niet uitverkocht, maar dat Johnny Bramwell en consorten een gevarieerd publiek aantrekken, is duidelijk. Het aantal familie-uitstapjes lijkt ontelbaar.

Enthousiasme

Een voorprogramma is er die avond niet, maar dat hebben de mannen uit Manchester ook niet nodig. Het eerste nummer ‘One Man Brawl’ wordt meteen al met veel enthousiasme door het ongeduldige publiek ontvangen.

Alle huisvrouwen vallen in katzwijm bij het horen van Johnny’s schorre rokersstem: “Zo praat hij dus gewoon ook in het echt”, klinkt het verbaasd uit de zaal.

Vroeg in het optreden wordt het dromerige ‘From Your Favourite Sky’ erin geknald. Je zou bijna je naaste buurman in de armen vliegen.

Johnny Bramwell, Peter Jobson en Andy Hargreaves lijken er die avond zin in te hebben. Johnny was zelden zo spraakzaam: ‘Pete’s ouders staan tussen het publiek, dus ik moet wel!’.

‘Fucking weird’

De complimenten aan het Nederlandse publiek zijn ook niet van de lucht: “Jullie zijn ‘pretty fucking weird’. Normaal trek ik mijn jas nooit zo vroeg uit, maar jullie zijn zo ‘hot’”. Het is maar goed dat Bramwell later nog even ontkracht dat hij dronken zou zijn.

Uiteraard komen er veel nummers van het laatste album ‘Plays Moolah Rouge’ voorbij. Prachtliedjes als ‘Hey Little Bird’ – “Dit liedje gaat over een woest beest” – , ‘Ferris Wheels’ en ‘Someone Like You’ komen in een razend tempo voorbij.

Ouwehoeren

Gelukkig is het geluid voor in de zaal hard genoeg om het oer-Hollandse gewauwel bij de bar te overstemmen. Wanneer de band van het podium verdwijnt zodat Bramwell akoestisch even zijn slag kan slaan, sust het publiek de ouwehoeren met een eensgezind “sssht”.

Vervolgens brengt Johnny voor een muisstille zaal – alleen het geluid van vallende bekertjes overstemt hem nog – gevoelig ‘Astray’ en ‘No Fear of Falling’. Als we nog niet verliefd waren op de buurman, dan zijn we het nu wel.

Bewondering

Na nog wat liedjes over liefde, drank en rampspoed – drie thema’s die Bramwell graag tot zich lijkt te nemen – is het dan toch bijna over.

Johnny draagt nog één nummer aan ons op, ‘To You’. Om als laatste nog even zijn bewondering voor het Nederlandse publiek uit te spreken: “Jullie ontvangen ons altijd zo hartelijk. We heten nog wel ‘Kloot’!”

I Am Kloot in Paradiso