Het debuutalbum van Last Man Standing zwerft inmiddels al een tijdje rond, maar dat maakt hem niet minder de moeite waard. De zorgvuldige combinatie van jazz, soul, rock, funk en country intrigeert vanaf het eerste nummer en is cynisch over de gehele plaat.

De Engelse kwaliteitskrant The Guardian bestempelde de vijfkoppige formatie uit Leeds in het verleden als de beste band zonder platencontract. Inmiddels hebben ze onderdak gevonden bij het onafhankelijke label Wildflower en kregen daar de kans om zich te bewijzen.

Het eindresultaat mag er zeker zijn, maar de stap van beste ongesigneerde band naar beste band van Engeland of Europa is erg groot. Te groot voor Last Man Standing. Dat is natuurlijk niet verwonderlijk, maar de potentie om uit te groeien tot een band die daadwerkelijk iets nieuws heeft toe te voegen is groot.

Cabaretesk

Ondanks die bonte mix van stijlen, weet het cabareteske tintje de muziek een compleet eigen gevoel mee te geven. Die suggestie wordt al gewekt als je naar de albumhoes kijkt en bindt 'False Starts & Broken Promises' tot een geheel.

Verhalen over liefde, teleurstelling en hopeloosheid. Allemaal verpakt in sterk geschreven teksten die vol overgave worden gebracht door zanger Max Vanderwolf.

Abrupt

Het is jammer dat de plaat wat aan de korte kant is. Vooral sommige nummers stoppen abrupt, terwijl je snakt naar meer.

Het laatste nummer 'Theme for Last Man Standing' is een perfecte afsluiter. Leuke trompetmelodietjes vloeien naadloos samen met een viool, piano en elektrisch gitaar. Met dit grotendeels instrumentale nummer toont de band zijn klasse en maakt ons nu al warm voor de opvolger.

Eindelijk weer eens een band die een eigen gezicht durft te tonen.

Luister hier naar Last Man Standing