G. Love & Special Sauce zette zich een paar jaar geleden in Nederland op de kaart door hun muziek te verlenen aan een Pickwick reclame. De zompige zomerfunk van 'Baby's Got Sauce' leende zich prima als soundtrack voor het gevoel dat de relaxerende thee zou moeten opwekken.

Een paar jaar later staat het trio wederom in de schijnwerpers. Vriend Jack Johnson veroverde de wereld de afgelopen jaren met zijn onbezorgde strandsound en daar profiteerden G. Love en zijn mannen ook van. Ze toerden samen met hun labelgenoot de wereld rond en voorzagen ieder poppodium van hun bijzondere sausje.

Sambaballen

Naast een lekker potje lome hiphopblues laten de Amerikanen op 'Superhero Brother' horen niet vies te zijn van een beetje rock 'n roll op z'n tijd. Opener 'Communication' is een echte Beatleske meedeiner.

De door sambaballen geleide groove in 'Peace, Love and Happiness' lijkt geïnspireerd op de exotische rockklassieker 'Sympathy For The Devil' van The Rolling Stones. Met hiphoptracks als 'Wiggleworm' en 'Soft and Sweet' zou dit trio zich zo naast de Fun Lovin' Criminals kunnen scharen.

G.Love & Special Sauce blaast even stoom af met een stickie. 'Who's Got The Weed' klinkt alsof het uren in de zon heeft liggen smoren. Borrelende waterpijpen en slappe snaren, dat is G.Love op z'n meest laidback. Hangmat in en genieten maar.

Strandstoel

Eigenlijk zijn de Amerikanen op hun slechtst wanneer ze als Jack Johnson proberen te klinken.'Crumble' en 'Wontcha Come Home' klinken veel te vrijblijvend en mat. Maar dat zijn gelukkig de enige echt zwakke nummers van dit album dat boeiend blijft door een flinke lik lepe funk.

Het zonnige trio uit Philadelphia levert met hun tiende album een eclectische werkje af waarin ze zich tekstueel van een luchtig strandstoel idealisme bedienen. Liefde is fijn en oorlog is stom. Bungelend in je hangmat met een kop thee en een jointje kun je dat alleen maar beamen.

Luister hier naar G.Love & Special Sauce