De uit Rio de Janeiro afkomstige Sabrina Malheiros heeft van haar nieuwe album 'New Morning' een waar zomeralbum gemaakt. Zonnige, rijk gearrangeerde songs die klinken alsof de glorietijden van de Braziliaanse muziek nooit verdwenen zijn.

Sabrina Malheiros is de dochter van Alex Malheiros, bassist van de legendarische Braziliaanse jazz rockformatie Azymuth. De band die eerst als begeleidingsband van Marcos Valle en laat jaren zestig op eigen kracht furore maakte. De muziek werd haar met de paplepel ingegoten.

Zo'n drie jaar terug verraste ze met haar debuutalbum 'Equilibria. De sound van het album was te vergelijken met die van Bebel Gilberto.

New Morning

Hoe de groei in haar kwaliteiten in drie jaar is toegenomen wordt al snel duidelijk met beluisteren van haar nieuwe album 'New Morning'. De electronica heeft plaats gemaakt voor warme instrumenten.

Ze nam de songs op met de beste muzikanten uit Rio. Het levert een album op wat ons doet denken aan de tijdloze Braziliaanse albums uit de jaren'60 en '70. Een sound die momenteel weer veel te horen is.

De legendarische Arthur Verocai mag daar verantwoordelijk voor genoemd worden. Zijn strijk en blazers arrangementen geven albumopener 'Brisa Mar' en ook de eerste single 'Connexao' een prettig zonnige sfeer mee. Het jazzrockende 'Sintonia' en het fraaie 'Essa Cancao' laten de progressei in songschrijven van Sabrian ook optimaal horen.

It's Too Late

Zoals in de jaren'60 gebruikelijk was, mag ook op dit Braziliaans gezongen album een Engelstalige cover niet ontbreken. In een rijk arrangement van Arthur Verocai klinkt Carole King's 'It's Too Late' als een uitstekende keuze. Het moet wel raar lopen als 'New Morning' van Sabrina Malheiros geen groot succes voor.

Vijf sterren-albums van Braziliaanse vrouwelijke artiesten worden daarvoor veel te weinig gemaakt.