Chris Brown is een ambitieuze jongen uit de Verenigde Staten. Al op zijn zestiende bracht hij zijn eerste cd uit onder Jive Records en inmiddels zijn er al twee versies verschenen van opvolger Exclusive.

In november vorig jaar kwam Exclusive voor het eerst op de markt en in juni 2008 was daar Exclusive Forever. Dit album past muzikaal gezien prima in het hokje van de R&B en Chris Browns milde raps doen hier verder weinig aan af.

Track één tot en met zestien blijven hetzelfde als bij de eerste release, maar daaraan zijn nog vier zogenaamde bonustracks toegevoegd.

Monotoon

Het bijna tachtig minuten durende album is op ieder vlak in twee woorden samen te vatten, namelijk monotoon en saai.

De stem van Chris Brown heeft niets bijzonders, de muziek is alles behalve origineel en het productiewerk is ook niet erg veel waard wanneer we deze naast die van de concurrentie leggen.

Hoewel het enthousiasme over deze plaat bij verschillende critici lijkt te ontbreken, kan Chris Brown blijven rekenen op de onvoorwaardelijke steun van zijn fans. Exclusive wordt gretig uit de schappen getrokken en ook de cijfers met betrekking tot het aantal downloads van zijn werk, liegen er niet om.

Steun

Kleine lichtpuntjes op dit album zijn er in de vorm van de songs waarbij Chris Brown in zijn matige vocalen ondersteund wordt door een aantal heren die waarschijnlijk al sinds enige tijd de functie van rolmodel voor de jonge rapper vervullen. Onder meer Kanye West, Will.i.am en zelfs The Game zijn terug te horen op de uitgebreide editie van Exclusive.

Wellicht dat de samenwerking met deze artiesten een goede leerschool is geweest voor Chris Brown en zijn derde cd er wel een van bovengemiddeld niveau kan worden. De wil is er in ieder geval bij de jonge man, nu rest hem alleen nog het juiste pad te vinden.