Na eerst met 'Guitartown' en daarna met 'Exit O' indruk gemaakt te hebben vond de Amerikaanse singer-songwriter Steve Earle op 'Copperhead Road' uit 1988 zijn meesterlijke vorm.

Country en rock in combinatie met sterke politieke teksten, in de meest opwindende vorm. Het album is nu verschenen in een luxe dubbel-cd met veel live werk dat de eerste sterke periode in de carrière van Earle extra glans geeft.

Copperhead Road

Steve Earle werd lange tijd gezien als de gedroomde opvolger van Bruce Springsteen en John Mellencamp. Een nieuwe Springsteen op basis van zijn verhalende teksten, en een Mellencamp om de energieke mix van rock and country en het plattelandgevoel. Maar Earle volgde altijd zijn eigen weerbarstige koers.

Zijn eerste twee albums kenden nog een meer op country georiënteerde stijl, maar met 'Copperhead Road' vielen zijn rock- en countrystijlen ineens moeiteloos samen. Het met Keltische invloeden doorspekte titelnummer en het met The Pogues vertolkte 'Johnny Come Lately' klinken al fris en origineel. Een perfecte Lynyrd Skynyrd-link wordt gevonden in het erg lekkere 'Snake Oil' en 'Devil's Right Hand' is zo'n ijzersterke countryrock-crossoverhit. Ook de ballades 'Even When I'm Blue' en de in duet met Maria McKee gezongen tranentrekker 'Nothing But A Child' zijn zeer sterk te noemen.

Politiek

'Copperhead Road' was tevens het album waarop Earle's sterke sociale betrokkenheid een vorm vonden. Het titelnummer vertelt het verhaal van een naar Amerika teruggekeerde Vietnamveteraan die op het land van zijn familie marihuana gaat verbouwen. De song laat aan de ene kant de isolatie van de Vietnamveteraan horen, en aan de andere kant de problemen die de War On Drugs met zich meebrengen.

In een song als 'Back To The Wall' trekt hij zich het lot van de Amerikaanse armen aan, en in 'Devil's Right Hand' trekt hij ten strijde tegen toenmalig president Reagan. Politieke boodschappen worden door Earle met power en passie gebracht en ontberen het belerende toontje waarvan zoveel andere artiesten zich in die tijd bedienen.

Live

De extra cd is geheel gevuld met de opnamen van een concert dat Earle en zijn band gaven op 18 november 2007 in Raleigh, North Carolina - de tijd dus waarin 'Copperhead' werd opgenomen. De nadruk ligt op de songs van 'Exit O' maar bevat al spannende eerste versies van 'Devil's Right Hand' en 'Johnny Come Lately'.

Ook op die tweede schijf is een heel sterke liveversie van Bruce Springsteen's 'Nebraska' te horen. Daarnaast diverse live songs uit het concert dat Earle en zijn band speelde in april 1989 in Calgary, Canada. Veel van deze songs waren reeds al b-kantjes van de diverse singles verkrijgbaar, en ze klinken nog net zo aanstekelijk.

Ellende

Op het eerste hoogtepunt in zijn carrière, vlak na het verschijnen van 'The Hard Way' de opvolger van 'Copperhead Road', blijkt Earle's destructieve levensstijl, vol drank en drugs, vervolgens een spoor van vernieling in zijn leven aan te richten. Hij moet twee jaar stoppen met optreden, belandt zelfs in de gevangenis en kickt daar af van zijn jarenlange heroïneverslaving.

Zijn briljante terugkeer, met het akoestische 'Train A Comin', levert hem gelijk een Grammy-nominatie op en brengt hem terug aan de muzikale frontlinie.