Matt Edwards, beter bekend als Radio Slave, en voormalig filmeditor Joel Martin slaan de handen ineen met hun project Quiet Village. Hun eerste plaat, 'Silent Movie', is geïnspireerd op disco, exotica, oude soul en Italiaanse filmsoundtracks.

Quiet Village onleent zijn naam aan een plaat van Martin Denny, ook wel de grondlegger van de 'exotica' genoemd. Denny had in de jaren '50 succes met lounge die sterk was geïnspireerd op de Hawaiiaanse cultuur. Hij gebruikte exotische percussie en strandgeluiden om muziek te maken waarbij men achterover diende te leunen.

Wuivende palmen

Quiet Village surft losjes mee op de 'wuivende palmen sound' van Denny. Ze grijpen daarnaast terug op muziek uit de jaren '60 en '70 en voorzien dit van een moderne, electronische ondergrond. Of zoals het op hun website beschreven staat: 'Quite Village make the old sound new (and vice versa)'.

Menu

Edwards en Martin serveren een divers muzikaal menu. Het duo hopt van filmmuziek ('Victoria's secret') en georkestreerde reggae ('Pacific Rhythm') naar stonede soul ('Pillow Talk') en zwoele slowmotion disco ('Can't be beat'). Alles weldadig overgoten met een psychedelisch sausje en veel strijkers.

De fijne muzak op 'Silent Movie' dient het beste geconsumeerd te worden op de bank met goed gezelschap en een waterpijp. Robotachtige stemmen, zalvende synthesizers, acoustische gitaren en harpen nemen je mee naar de wereld van Quiet Village, waar het er allemaal heel rustig aan toe gaat. De vergelijking met de muziek van Air en Lemon Jelly is dan ook al snel gemaakt.

Fout

De ene helft van het duo, Joel Martin, zegt te houden van 'foute' films. Die voorliefde voor het kitscherige is duidelijk terug te horen op 'Silent Movie' waarin easy-listening en foute disco regelmatig de kop op steken. 'Silent Movie' is geen geniale, maar wel een erg lekkere plaat. Quiet Village bewijst dat een beetje kitsch best aantrekkelijk kan zijn als je het maar de juiste muzikale omlijsting geeft.

Luister hier naar Quiet Village