Recyclable, zo heet het eerste album van db Clifford. De 27-jarige Engelse Fransman draagt de cd, waarop hij ieder instrument zelf bespeelt, op aan zijn onlangs overleden moeder.

Opgegroeid met altijd en overal muziek om zich heen, wist Daniel Clifford al op zeer jonge leeftijd dat hij zijn leven aan deze vorm van kunst wilde wijden.

Al rond zijn vijfde stortte de inmiddels in Canada woonachtige Clifford zich op de piano en in zijn tienerjaren heeft hij onder meer gitaar, drums en saxofoon leren spelen.

Wens

Na onder meer in LA en Canada te hebben gewoond besloot hij na de dood van zijn moeder terug te keren naar Frankrijk om haar laatste wens in vervulling te laten gaan; hij zou muzikant worden en daarbij zijn eigen plaat opnemen.

Ondanks dat het complete album al eind 2006 klaar was om onder de pers gegaan, heeft de release toch tot maart 2008 op zich laten wachten.

Lachje

Wie luistert naar Recyclable krijgt een prettige mix van pop en jazz te horen. De piano voert als instrument de bovenhand en wordt continu bijgestaan door de zachte stem van Clifford. Irritatiepuntje op dit album is het geheel overbodige lachje c.q. gekreun van de ervaren muzikant dat gemiddeld per nummer zo'n vier keer terugkeert.

Clifford geeft zelf aan dat hij bij het schrijven aan de plaat iedere keer als uitgangspunt gehad heeft dat een song meninggevend, romantisch of naïef dient te zijn. Met teksten over het verbeteren van de wereld en uiteraard de liefde wordt er op Recyclable zeker niet afgeweken van dit streven.

Ook al ontbreekt op de tien tracks tellende plaat af en toe het vermogen om te blijven boeien en mist er wat volume in de zang, het blijft een heerlijk rustgevend en prettig album om naar te luisteren. Al met al een prima plaat debuut van deze veelzijdige artiest.

Luister hier naar dbClifford