Toen Nas vorig jaar riep dat hiphop dood was had hij eigenlijk gelijk. Hoe lang was het geleden dat er eens een echt geweldig hiphop album was uitgekomen?

Met het 5 sterren album 'Desire' blijkt Pharoahe Monch echter de juiste rapper op de juiste plek en maakt hij op eigen houtje hiphop weer springlevend.

En als in een week ook nog eens een prima nieuwe Common, in een vette productie van Kanye West, uitkomt kan deze zomer niet meer stuk natuurlijk.

Verleden

Monch maakte gedurende de jaren 90 grote indruk met Organized Konfusion, een hipdop duo wat hij vormde met Prince Poetry. Ze maakten in totaal 3 albums die allen geweldige recensies kregen maar helaas weinig verkochten.

Zijn aparte manier van rappen, een enorme stroom aan woorden gevat in een 1-3-5 rijmritme, viel gelijk op. Hun laatste album 'The Equinox' bleek, met frustraties over slechte verkopen, in 1997 hun zwanenzang en Monch besloot het solo te gaan proberen.

Rawkus

Het independent hiphop label Rawkus tekende hem. Het label wat al snel naam maakte met de legendarische verzamelalbums 'Soundbombing' bleek in Pharoahe een nieuwe held gevonden te hebben.

Zijn solo debuut 'Internal Affairs' bleek een absolute klassieker in het genre en de single 'Simon Says' een van de meest geliefde hiphop singles ooit. Helaas bleek dit album en het eveneens zeer succesvolle Mos Def album 'Black On Both Sides' het platenlabel Rawkus zo'n hotte naam te geven dat Geffen/Interscope het label, voor heel veel geld, besloot te kopen.

De eigenaren (waaronder de zoon van magnaat Rupert Murdock) grepen hun geld en verlieten het label. Pharoahe niet veel later.

Desire

Bijna 8 jaar verder en met een album 'Innervisions' alleen aangekondigd en nooit uitgebracht (en een mixalbum onder de titel 'The Awakening Mixtape' als officieel tussendoortje) is 'Desire' dus het enige echte vervolg op het geweldige debuut. En wat is die tijd wel besteed geweest.

Vanaf de eerst tracks wordt je er volledig in gezogen. Geweldig soulfulle tracks met krachtige funky beats en de sociaal bewuste politiek getinte lyrics van Monch daar strak overheen.

Knappe rapper die het openingkwartet 'Free', het titelnummer, 'Push' en de waanzinnige remake van Public Enemy's 'Welcome To The Terrordome' (met tekstuele verwijzingen naar de oorlog in het Midden Oosten) zal weten te overtreffen.

Monstertrack

En dan op het exact juiste moment komt bizarre monstertrack 'What It Is' daaroverheen binnenknallen. Een hypnotiserende synthesizer bouwt een ongenadige spanning op die met de raps van Monch perfect samenvloeien.

Ook de 9 minuten durende, in 3 stukken opgesplitste, album afsluiter 'Trilogy' heeft zo'n onderhuidse spanning die het vertelde verhaal over overspel uitstekend aanvult. En het middenstuk wat bijna Marvin Gaye soulful is en waarin blijkt dat Pharoahe ook nog eens een geweldige zanger blijkt te zijn.

Hold On

De softe Monch kant wordt ook prachtig vertaald met 'Hold On' wat met een uitstekende Erykah Badu (wanneer komt nu haar nieuwe album eigenlijk?) en met een sample van 'I'll Get By Without You' van Wah Wah Watson de exact juiste sfeer weet te treffen. Top album en onverbiddelijke hiphop klassieker.

Street/Universal