Zelden stond er op het podium een band die zo vreselijk geconcentreerd was om de verwachtingen van het publiek waar te maken. Dankzij de goed gedoseerde energie van de Editors is de band meer dan geslaagd in deze missie.

Alles moest deze woensdagavond tot in de puntjes kloppen, daardoor kreeg zelfs het, overigens erg goede, voorprogramma Asobi Seksu niet eens de tijd om hun set af te maken.

Halverwege het laatste nummer meldde zich de tourmanager van de Editors om te melden dat het voorprogramma hun tijdlimiet had overschreden. Toen de band daar niet op reageerde begonnen de roadies domweg met het afbreken van de set, waardoor plotseling het geluid van de gitarist wegviel en de band maar besloot het op te geven.

Oude en nieuwe songs

Na deze bizarre start van de avond was het na een opvallend korte pauze tijd voor de Editors. Het eerste album van deze band zorgde samen met de zeer opwindende shows voor uitstekende reputatie van deze band.

Met een nieuw album dat er bijna aankomt, was zowel het publiek als de band erg gespannen en vooral van plan om er het allerbeste van te maken.In opperste concentratie begon de band aan de set waarin oud en nieuw werk zorgvuldig werd afgewisseld.

Hierbij viel het wel op dat de oude nummers beter uit de verf kwamen dan het nieuwe werk. Alsof men nog op zoek was naar de perfecte live-uitvoering voor deze nummers, maar langzamerhand werd dit verschil steeds kleiner.

Potentie

Vooral uit nieuwe nummers als 'The Racing Rats' en 'An End Has A Start' bleek dat er op de nieuwe plaat een hoop nummers staan die in potentie live-klassiekers zijn. Een enkele zuurpruim zou zeggen dat de Editors voor een te commerciële koers hebben gekozen, maar wie is hij of zij om de band dat te beletten.

Het zou inderdaad zowaar kunnen dat deze band Coldplay achterna gaat, maar zo lang de muziek van de kwaliteit is die op het podium van de Melkweg werd vertolkt, is het de band van harte gegund.

Missie geslaagd

De Editors zijn meer dan geslaagd in hun Amsterdamse missie. Met geconcentreerde kracht trakteerde men het publiek op een meer dan uitstekende show.

Pas toen de band wist dat de missie was geslaagd, tijdens het afsluitende 'Fingers In The Factories', durfde men de concentratie los te laten en zich helemaal geven. Het publiek kon vervolgens niets anders doen dan zich daarbij aansluiten, waarna de zaal veranderde in een kolkende massa.