Na jarenlang het predikaat veelbelovend te hebben meegekregen, wil Relax nu eindelijk eens die belofte verzilveren. Op Pirates Among Puppets laat de Haarlemse band dan nog eens goed horen waartoe Relax muzikaal in staat is.

Wat vooral opvalt aan dit album is het gemak waarop de band van het ene genre naar het andere springt. Op papier is Relax een hiphop-act, maar die naam dekt allang de lading niet meer. Openingstrack Riot rockt lekker, waarna in de volgende nummers de jazz op de hoek komt kijken.

Eerst in Don’t Cry For Me Llewy, dat een mix is van de Postmen en The Andrew Sisters, waarna Bittersweet volgt, het prijsnummer van het album. Met dank aan Jamie Cullum, die zorgt voor het pianospel en het refrein, zou dit zomaar de radiohit kunnen worden, die Relax eigenlijk al jaren verdient.

Live

Want op het podium heeft de band zich al jaren bewezen, dat kan iedereen die ze wel eens aan het werk heeft gezien beamen. Niet voor niets debuteerde Relax met een live-album. Daardoor is de vergelijking met bijvoorbeeld The Roots goed te leggen, ook een geweldige liveband die geliefd is bij een select publiek, maar die ondanks de lovende kritieken niet de stap weet te maken naar het grote publiek.

Het is daarom te prijzen dat Relax de muzikale stijlen van de band flink heeft uitgebreid, waarnaast de eerder genoemde jazz ook bijvoorbeeld country, reggae en zeemansliederen te horen zijn.

Hiphop

Toch blijft hiphop als een rode draad door het album lopen. De heerlijk flowende rapstijl van Llewy is Sell, blijft het cement van dit sterk uitdijende muzikale bouwwerk.

Dus ondanks alle vreemde muzikale uitstapjes blijft Relax een hiphop-band, maar wel een van de meest verrassende van dit moment.